بسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی کُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً برَحْمَتِک یا أَرْحَمَ الرّاحِمین
  سه‌شنبه 4 مهر 1396
بروز شده: 4 مهر 1396
 
  کد خبر: 5274       تاریخ انتشار: 25 اسفند 1395 - 16 جمادي الثاني 1438









 









 

16 جمادی الثانی، سی و هشتمین سالروز شهادت آیت الله سید حسن شیرازی


 
16 جمادی الثانی، سی و هشتمین سالروز شهادت اندیشمند بزرگ، عالم مجاهد، مرحوم آیت الله حاج سید حسن حسینی شیرازی اعلی الله درجاته را به ساحت مقدس حضرت بقیة الله الاعظم ارواحنافداه و عجل الله تعالی فرجه الشریف و بزرگ مرجع شیعیان جهان آیت الله العظمی حاج سید صادق حسینی شیرازی مدظله العالی و به محضر مبارک علما و دانشمندان جهان و ارادتمندان آن فقیه شهید تسلیت و تعزیت عرض می نماییم.

این بزرگ مرد جاودانه در تاریخ، در طول حیات مبارک خود خدمات ارزنده ای به اسلام و تشیع عرضه داشت و درد و رنج بسیاری در این مسیر به جان خرید تا دنباله رو نیاکان صالح خود باشد.

مرجع عالیقدر، حضرت آیت الله العظمی حاج سید صادق حسینی شیرازی دام ظله در تبیین شخصیت ، خدمات و همچنین شکنجه هایی که مرحوم شهید در راه ترویج اسلام و آموزه های ناب مکتب اهل بیت علیهم السلام متحمل شدند، بیاناتی ایراد نموده اند که بخشی از آن به شرح زیر است:

انسان باید در سختی ها، گرفتارتر از خود را مدّ نظر قرار دهد و در این صورت است که گرفتاری خود را ناچیز یافته، از اعتراض و بی تابی شرمنده خواهد شد.

برخی از گرفتاری ها و مصیبت ها و جنایات را خود شاهد بودیم. به عنوان مثال ماجرای زندانی شدن مرحوم اخوی، شهید سید حسن شیرازی بود. حزب بعث ایشان را در دوم ماه ربیع الأول دستگیر کرد و تا ماه رجب، یعنی به مدت چهارماه هیچ خبری از او نداشتیم. شانزدهم ماه رجب نامه ای از ایشان به دستمان رسید که اخوی در آن نوشته بودند: «در زندان بعقوبه هستم و شما می توانید به ملاقاتم بیایید». آن مرحوم تا روز قبل از عید غدیر خم (حدود ده ماه) در زندان سپری کرد، یعنی حدود چهار ماه در زندان [مخوف] قصر النهایه و باقی این مدت را در زندان بعقوبه بود.

وقتی من پس از چهار ماه که به همراه برادرانم مخفی بودم (چون حکم بازداشت ما هم آمده بود) به ملاقات وی رفتیم. هنگام ورود مأمور بعثی از من سؤال کرد: که هستی؟ وقتی خود را معرفی کردم گفت: «برادرِ مزدور امریکا»!. وارد شدیم. منتظر ملاقات برادر بودیم که ایشان را آوردند. وقتی اخوی شهید آمدند در نگاه اول او را نشناختم و مرحوم والده نیز باورش نمی شد که او پسرش باشد؛ که آن هم به دلیل تغییر وضعیت ظاهری اش در اثر شکنجه بود.

آن مرحوم می گفت: «در این جا شکنجه هایی سخت نسبت به زندانیان اعمال می کنند که سخت ترین آن ها قرار دادن زندانی تا گردن، در حوض فاضلاب پرشده از فضولات انسانی است. آن گاه با چوب بر سر او می کوبند تا از هوش برود. هدف آنان از این اقدام ظالمانه این بود که فرد مورد شکنجه اعتراف کرده، اعتراف نامه امضا کند و بسیار کسانی بودند که تاب نیاورده اعتراف و امضا می کردند و البته کم نبودند افرادی که مقاومت می کردند و به خواسته ی آنان تن نمی دادند. البته شکنجه ای سخت و طاقت سوزی هم بود که هیچ کس در برابر آن تاب نیاورده، همگی جز من را وادار به اعتراف و امضا کرد. آن شکنجه به این صورت بود که آمپولی به زندانی تزریق می کردند و در نتیجه تمام بدن فرد به شدت دچار خارش می شد، اما فرد را نمی کشت تا از درد و رنج رهایی یابد».

وقتی از او پرسیدم برای چه چیزی اعتراف و امضا می خواهند؟ گفتند: «لیستی را نزد من آوردند که نام شما هم در آن بود. از من می خواستند اعتراف کنم: من و افراد نامبرده شده در این لیست با امریکا ارتباط داریم و از آن جا دستور می گرفتیم».

به گفته ی مرحوم اخوی نام های: مرحوم اخوی [آیت الله العظمی] حاج سید محمد حسینی شیرازی، فرزندان مرحوم [آیت الله العظمی] سید محسن حکیم، تعدادی از فرزندان مرحوم [آیت الله العظمی] سید محمود شاهرودی و مرحوم [آیت الله العظمی] خویی، شیخ محمد شریعت پاکستانی، آقای فلسفی تهرانی و شماری از بزرگان، عالمان و شخصیت های شیعی در این لیست بود.

شگفت انگیز این که تمام هم بندی های مرحوم اخوی اعدام شدند، جز ایشان که بعد از آزاد شدن از زندان ده سال زندگی با برکت داشتند، بدین معنا که حوزه ی علمیه ی زینبیه را (در کنار مرقد حضرت زینب سلام الله علیها) تأسیس کردند، دایرة المعارف «الکلمه» را نوشتند، خدمات فراوانی در افریقا انجام دادند، مدرسه ی امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف را در بیروت لبنان (برج البراجنة) تأسیس کردند که صدها مبلغ و عالم، دستاورد این خدمت بودند و همچنان نیز در حال خدمت به دین و مذهب هستند.

انسان با شنیدن یا مطالعه ی این مصیبت ها و بلاها در می یابد که بلاهای امروز چیزی نبوده و قابل تحمل می باشد. در قرآن کریم می خوانیم: «وَنَبْلُوکُم بِالشَّرِّ وَالْخَیْرِ فِتْنَةً»(انبیاء/35). پس هرچه پیش آید خیر باشد یا شر، آزمون است.

در روایت آمده است که: هرکس در راه ما زندانی شود «لکل یوم فرحة إلی یوم القیامة، ولکل ضربة حوراء؛ برای هر روز [در زندان بودن] شادمانی بزرگی تا روز قیامت و برای هر ضربه ای [که بر زندانی وارد می شود] حوریه ای پاداش داده می شود»(کامل الزیارات، ب44، ح2، ص133 وص134).

قرآن کریم به حسرت و افسوس در روز قیامت اشاره دارد، چندان که خوبان و نیکوکاران نیز در آن روز حسرت می خورند، پس بدانیم که گرفتاری ها مانع حسرت خوردن در قیامت می شوند. امروزه اگر با پاره ای مشکلات رو به رو هستیم، از آن روست که به یک سری اعتقادات و شعائر اهل بیت علیهم السلام پایبند هستیم و البته اهل بیت علیهم السلام بزرگوارانه می پذیرند.
 
صفحه اصلی نسخه مناسب چاپ ارسال به دوستان ذخیره نشانی
فرستنده Email
نظر شما
کد امنیتی
 

نظرات کاربران: (0 نظر)
 
 
به اهتمام مؤسسه فرهنگی رسول اکرم صلی الله علیه و آله
بیت مرجع عالیقدر: قم مقدس، خيابان انقلاب، كوچه 6
Powered by: Parseh ITG