بسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی کُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً برَحْمَتِک یا أَرْحَمَ الرّاحِمین
  شنبه 2 تیر 1397
بروز شده: 2 تیر 1397
 
  کد صفحه: 211       تاریخ درج: 6 اردیبهشت 1396









 
 









 


طلاب علوم ديني

عبرت پذيري از پيشينيان:
 
1ـ با مطالعه تاريخ، به ده‌ها، بلكه صدها مصداق و مثال برمى‌خوريم كه بزرگان از آن¬ها دورى كرده‌اند. امّا در اين ميان دو مصداق، هوشيارى و توجه بيشترى مى‌طلبد: يكى رياست و آقايى است و ديگرى پول؛ كه از قضا اين دو آفت، بيشتر از هر كس دامن‌گير اهل علم مى‌شود.
 
2 -زندگى شيخ انصارى داراى دو بند است:
بند اول: علم؛
بند دوم: صداقت و راستى با خدا كه در: صداقتِ فطرت و صداقتِ وجدان و صداقتِ قلب و صداقتِ نيّت جلوه گر مى شود.
 
3- شايسته است كه طلاب علوم ديني بر شيوه علماى گذشته و در مسير آنان باشند. سرگذشتشان را بخوانند و از آنان بياموزند تا نسل هاى آينده هم از ايشان بياموزند؛ زيرا علماى ما رضوان اللّه تعالى عليهم ميراث گرانبهايى براى ما گذاشته اند و ما بايد آنچه را به ارث برده ايم به نسل هاى آينده انتقال دهيم.
 
4- موفقيت فقيهان بزرگ كه از افتخارات تشيع بودند، به دو جهت بود:
1- آمادگي علمي؛
2- تقواي حقيقي.
 
اخلاص:
 
5 ـ دوست نداشتن ستايش دروغ، فرد را آگاه تر مى سازد و به او در هدايت و موعظه مردم كمك مى كند، و دوست داشتن نكوهشِ راست به او بيشتر كمك مى كند كه رفتارش را در جهت بهتر شدن تغيير دهد تا با جامعه صادقانه رفتار نمايد.
 
6 ـ اگر انسان به خاطر مدح و ستايش كار كند، غالباً از ارزش انسان مى كاهد؛ يا به واسطه غرور يا فخرفروشى يا تكبّر و يا جز اين¬ها.
 
7 ـ بياييد به خودمان بنگريم، تشويق و نكوهش از سوي ديگران چقدر در ما اثر مى گذارد؟ اگر نكوهش آنان ما را تحت تأثير قرار مى دهد، اين دليلى است بر اين كه اخلاص كم است.
 
8 ـ ما طلاّب علوم دينى بايد به اين نكته توجه كنيم كه فقدان اخلاص در محيط ما خطرناك تر از نبود آن در ديگران است؛ چرا كه اخلاص نداشتن ما ـ العياذ باللّه ـ آثار بدترى خواهد داشت، و شايد عدّه بسيارى به واسطه ما به بيراهه روند.
 
9 ـ طلاّب علوم دينى بيشتر از ديگران در مسأله اخلاص آزموده مى شوند؛ زيرا، ايشان گاه به چنان جايگاه اجتماعى اي دست مى يابند كه شيطان، در فريفتن ايشان طمع مى كند؛ چرا كه اگر يكى از آنان ـ خداى نكرده ـ بلغزد، به واسطه او، جمع بسيارى دچار لغزش و گمراهى خواهند شد.
 
10 ـ اهل علم بايد بدانند كه آزمايش آن¬ها سخت تر و بزرگتر است؛ چون شيطان، آنان را بيش از ديگران هدف قرار مى دهد، و عوامل وسوسه انگيز و فريبنده در برابر آنان بيشتر است.
 
11 ـ اگر ما با خودمان صادق باشيم، حاشا كه خدا دست ما را نگيرد و موفّقمان ندارد. اين بدان معنا نيست كه راه آسان است، خير؛ دشوار و بسيار هم دشوار است اما شدنى است.
 
12- فقه ، اصول ، نحو ، صرف ، بلاغت ، منطق و ديگر علوم، هر يك براى خود كتاب خاصّى دارد اما صدق و راستى و اخلاص با خداى متعال، در كتاب ها تدريس نمى شود بلكه در يك چيز خلاصه مى شود و آن، رهايى از عقده «من» است.
 
13- اگر هدف انسان از دانش ‌اندوزي، به‌ دست آوردن مقامات دنيوي وجاه باشد، اين كار نزد خدا ارزشي ندارد.
 
14- كسي كه براي دستگيري از مردم وهدايت خلق به نور اهل ‌بيت عليم‌ السلام درس مي‌ خواند، كار فوق‌ العاده ارزشمندي انجام مي ‌دهد ولي كسي كه از اين كار مقاصد دنيوي واهداف ناچيز خود را دنبال مي‌ كند نزد خدا جايگاهي ندارد.
 
15- كسي كه تعلق خاطر كمتري به دنيا وشهوات دنيوي دارد، خداي متعال نور علم را در دل وي مي‌ افكند.
 
16- طالب علوم ديني بايد به صِرف رضاي خدا درس بخواند وفعاليت كند واز وسوسه ‌هاي شيطان دور باشد. براي مثال هنگام مباحثه علمي نبايد شيطان اين وسوسه را در دلتان بيفكند كه سخن خود را به كرسي بنشانيد، بلكه هدفتان بايد صرفاً رسيدن به حق وحقيقت باشد.
 
تلاش براي هدايت مردم:
 
17 ـ آنچه مهم و واجب مى باشد اين است كه مردم، ارشاد و هدايت شوند تا نجات آنان از انحراف و سرگردانى و گمراهى تحقق يابد، و چون تحقق اين مهم بر مقدماتش، نظير آمادگى علمى، توقف دارد، آن مقدمات هم، از باب ملازمه، واجب مى شود.
 
18- خداى سبحان، خلق را آفريد تا آنان را مورد رحمت خود قرار دهد، پس كسى هم كه مى خواهد آنان را هدايت نمايد بايد تا آخرين لحظه با ايشان مدارا كند. يعنى گفتار و كردارش همه مردم را دربر گيرد و هدايتگر آنان باشد.
 
19- مدارا كردن، مستلزم شناخت طبيعت جامعه و عادت ها و سنت هاى آن در انتخاب روش هاى مناسب است؛ پس شيوه هدايت كردن مردم به معناى سكوت كردن در برابر حرام يا ترك واجب نيست؛ بلكه معنايش اين است كه در بيان حرام و واجب و مانند آن گام به گام و مرحله به مرحله پيش برويم تا مداراكننده و آن كه با او مدارا مى شود در حرامى بدتر نيفتند.
 
20- اگر انسان با مؤمنان دوستى و محبت ورزد و با غير مؤمن اعم از منافق و كافر مدارا پيشه كند، مى تواند علاوه بر اصلاح خود در جهت هدايت مردم نيز گام بلندى بردارد. ائمه اطهار عليهم السلام به ما آموخته اند كه مؤمن را قلباً دوست بداريم و با منافق زبان سازش داشته باشيم تا بتوانيم علاوه بر تربيت خودمان جامعه را نيز تغيير دهيم.
 
21- همان گونه كه ما براى شناخت بسيارى از احكام شرعى نياز شديد به تجهيز و بسيج علمى داريم، براى هدايت و ارشاد مردم و آموزش دادن احكام و رويارو شدن با پيروان اديان و مذاهب باطل نيز به چنين آمادگى اي نياز داريم؛ زيرا، همه اين¬ها از واجبات عينى است كه هر فرد مسلمانى بايد براى آموختن آن¬ها بكوشد.
 
22- امروز مسئوليت هر فردى از شما عبارت است از مشاركت در ايجاد مؤسسات فرهنگى براى نشر و ترويج فرهنگ اهل بيت عليهم السلام، خواه مشاركت مالى باشد يا فرهنگى يا حمايت معنوى و تشويق و استفاده از تمام روابط و امكاناتش و قرار دادن آن¬ها در اين زمينه.
 
23- هدايت مردم و گرد آوردن جوانان در مسير و محور اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السلام وظيفه امروز شماست كه آن مسلتزم چند مطلب مهم مي باشد:
1. توشه گيري هرچه بيشتر از فرمايشات و اعتقادات اهل بيت عليهم السلام و انتقال آن به مردم؛
2. پايبندي و آراستگي به اخلاق اهل بيت عليهم السلام و آموختن آن به مردم.
با اين دو امر خواهيد توانست رسالت اسلام اصيل و پيراسته از آرايه ها را كه در اسلام رسول خدا صلي الله عليه وآله و خاندان پاكش ـ كه درود خدا بر آنان باد ـ تبلور يافته است به همگان برسانيد.
 
24- اين مطلب را به ويژه اهل علم بايد در نظر داشته باشند كه در گفتار و منبر و همچنين در تأليف و تصنيف، توانايي هايي وجود دارد كه در ديگر شيوه ها يافت نمي شود. اهل علم بايد از طريق منبر و تأليف، در راه فرهنگ سازي صحيح كوشش كنند.
 
25- سعي كنيد افرادي از خويشاوندان ودوستانتان را به اين راه وخدمت به علوم ومعارف اهل بيت دعوت نماييد.
 
26- انساني كه از جهت علم و تقوا در مرتبه بالايي قرار دارد، ممكن است بتواند با يك جمله گفتگو علماي مكاتب وفِرَق باطل را به راه راست دعوت كند وسبب هدايت خيل بي شماري از بندگان خدا شود.
 
27- انسان براي هدايت ديگران ابتدا بايد خود عالم باشد وهرچه توانايي علمي بيشتري داشته باشد، در هدايت افراد و دگرگون كردن آ¬ن¬ها موفق تر خواه بود. چه بسا خوب شرح دادن يك آيه يا بيان يك مطلب ساده علمي باعث هدايت افراد شود.
 
28- هر يك از ما اهل علم در حدّ خودمان مسئوليت و وظيفه حفظ و تقويت دين و ايمان مردم را برعهده داريم كه البته اين امر دشوار و سنگيني است كه بايد سعي كنيم به خوبي آن را انجام دهيم.
 
29- هريك از شما با داشتن همت بلند مي تواند حتي ميليون ها جوان را بر اساس فرهنگ اهل بيت عليهم السلام بپروراند. از اين رو بايد از همت عالي برخوردار شويد تا پس از سپري كردن 40_50 سال وعمري كه سپري كرده ايد خشنود باشيد.
 
تقوا:
 
30 ـ براى آن كه وَرع و خويشتندارى از گناه زيور ما اهل علم شود دو وظيفه اساسى بر عهده داريم كه بدون آن¬ها وَرَع و پارسايى در ما تحقق نمى يابد:
وظيفه اول: پرورش نفس؛
وظيفه دوم: هدايت مردم.
 
31ـ اگر بعد از هر سخنى و وعظي به وجدان خويش مراجعه كنيم، و به مسئوليت سخن خود پى ببريم، و از سوى ديگر كوشش مجدد نماييم كه به آنچه مى گوييم ملتزم باشيم، اين خود تمرين و رياضتى است براى ما.
 
32- رمز موفقيت اهل علم، در پرهيزگاري و توسل به اهل بيت عليهم السلام است.
 
33- طلاب بسياري، معاصر و همدرس شيخ مفيد قدس سره بودند، اما از ميان آنان تنها نام شيخ مفيد ماندگار و جاودانه شد و اين جاودانگي به بركت پايبندي وي به پرهيزگاري و پارسايي بود.
 
34- كساني كه از مكتب اهل بيت منحرف هستند وبه ويژه پيشاهنگان و بنيانگذاران مكاتب وخطوط انحرافي، همگي از سلاح علم برخوردار، واز تقواي الهي به دورند.
 
35- اگر دانش بدون تقوا و خداپروايي شرافتي مي داشت هر آينه ابليس گرامي ترين و ارجمندترين خلق خدا مي بود.
 
36- تقواي اهل علم نيز عبارت است از آموختن علوم ومعارف اصيل وحقيقي اهل بيت عليهم السلام وعرضه صحيح آن به مردم وتحمل مشكلات اين راه.
 
استفاده از تمام فرصت ها:
 
37- ـ سزاوار است انسان از ساعت هاى عمر خود حداكثر استفاده را ببرد. همان طور كه در بهره بردارى از اموالش به بهترين وجه ممكن مى انديشد، لذا مى بينيد دارايى هايش را بيهوده مصرف نمى كند، وقت انسان نيز بايد اين گونه باشد.
 
38- انسان در اين دنيا دو بار زندگي نمى كند؛ بنابراين اگر عمرش را صرف امور كم اهميت تر بكند از كارهاى مهم باز مى ماند، و به هر اندازه كه ما در امور مهم عقب بمانيم به همان اندازه دشمنان ما در آن امور جلو مى افتند.
 
39- بكوشيد بدون از دست دادن فرصت ها و دقيقه ها، در تحصيل علم، جديت به خرج دهيد و بدانيد كه دانش كارگشا، همان علوم اهل بيت عليهم السلام است.
 
40- بكوشيد از تمام لحظات روزانه خود جهت درس دادن ودرس آموختن ومطالعه ومباحثه استفاده كنيد وهيچ زماني را بيهوده تلف نكنيد.
 
كسب علم:
 
41- مؤمن كه عمر خود را در راه خداى سبحان صرف مى كند و اوقات و ساعات و دقايق زندگى اش را در طاعت خدا به روزه و نماز و حج و اعتكاف و قرائت قرآن مى گذراند بايد بخشى از عمر خود را هم به تحصيل علم اختصاص دهد. مقصودم از علم، شناخت اصول دين و احكام و اخلاق و آداب اسلام است.
 
42- در گذشته ي تاريخ، دوره هاي سياهي سپري شد كه طي آن به دست آوردن معلومات جزئي كار دشواري بود و سال ها وقت مي طلبيد. اما امروزه با وسائل جديدي كه به وجود آمده تحصيل دانش بسيار آسان تر از گذشته شده است. فرصت هاي مناسب و ابزارهاي نوين ديگر عذر و بهانه اي براي كسي نگذاشته و امكانات لازم را مهيا كرده است.
در چنين فرصت مناسبي اهل علم بايد به دو نكته پايبند باشند:
نخست: آمادگي علمي لازم؛ كه برخورداري از آن طالب علم را موفق به كشف تحريفات و بازگو كردن آن و در نتيجه هدايت مردم مي سازد؛
دوم: تقواي حقيقي.
 
43- كسي كه علم كافي دارد نه تنها در بازار دانش مغبون نخواهد شد بلكه جلو فريب خوردن ديگران را هم خواهد گرفت. شما در آينده با مغالطه هاي گوناگوني مواجه خواهيد شد كه براي پاسخگويي صحيح به آن¬ها دانش وتوانايي علمي لازم است. بايد ساليان متمادي تحصيل نماييد، مباحثه كنيد، بنيه علمي خود را تقويت كنيد تا در برابر هيچ مغالطه اي احساس ناتواني نكنيد وهر شبهه اي را به نحو علمي پاسخ دهيد. تنها در اين صورت است كه موفق به نشر اسلام واقامه دين خواهيد شد.
 
حسابرسي سنگين اهل علم:
 
44 ـ مردم اهل علم را الگوى خود مى دانند و از راه و رسم آنان مى آموزند؛ پس بنابراين اهل علم براى كارهايشان از دو جهت حسابرسى و بازخواست مى شوند: يكى از اين جهت كه مانند بقيه مردم هستند و در برابر اعمال و رفتارشان حسابرسى خواهند شد. و دوم از آن جهت كه مردم به آن¬ها اقتدا مي كنند و اهل علم در قبال آنان مسئول هستند.
 
اخلاق اجتماعي اهل علم:
 
45 ـ درست است كه مبلِّغ بايد گشاده رو و خوش برخورد باشد، امّا اين بدان معنا نيست كه هميشه بخندد و براى كمترين چيزى قهقهه سر دهد؛ زيرا همان گونه كه مبلغ نبايد عبوس باشد، بايد باوقار باشد و هرگز خودش را سبك نكند.
 
46ـ انسان بايد سعى كند رابطه خود را با جامعه تقويت نمايد و اين كار از طريق پايبندى به اخلاق اسلامى مانند: فروتنى و خوشرويى و بخشندگى و گذشت و مهربانى و صله رحم، شدنى است.
 
47 ـ طلبه علوم دينى، بايد در پايبندى و التزام به فضايل و اخلاق، توجه ويژه اى نشان دهد؛ زيرا هر چه در اين دو زمينه از سطح بالاترى برخوردار شود، سطح پايبندى مردم به اين¬ها نيز بالا مى رود.
 
48 ـ ارتقاى در اخلاق و فضايل سخت تر از اجتهاد در فقه است و ثمره و نتيجه اش هم بسيار ديرتر و سخت تر از فقه حاصل مى شود. انسان نتيجه سعى و تلاشش را تنها زمانى لمس مى كند كه از قلبى پاك و سليم برخوردار شود و اخلاق و فضايل در وجود او ملكه شوند.
 
49- عالم دين در هر مرحله اي از علم باشد نيازمند اخلاق است. براي آن كه علم نتيجه خوب بدهد عالم بايد به اخلاق حسنه آراسته گردد.
 
50- طلاب علوم ديني بايد به اين نتيجه برسند كه دانش، انسان را به سوي تواضع بيشتر پيش مي راند و از تكبر دور مي كند، زيرا تكبر از صفات شيطان است.
 
نصايح و توصيه ها:
 
51 ـ به كليه طلاب علوم دينى و به مسلمانان دو توصيه مهم مى كنم:
1ـ كسب كردن آمادگى علمى، از طريق مغتنم شمردن فرصت ها و ضايع نكردن وقت، بلكه بهره گرفتن از آن براى علم و آموختن؛
2ـ تقواى راستين «احتياط در دين».
 
52 ـ بر اثر اخلاص، اجتهاد و اخلاق است كه نيروها از قوه به فعل تبديل مى شود. هر كس به اين سه خصلت پايبندتر باشد به درجه بالاترى از توفيق دست مى يابد، و هر كه خواهان رسيدن به اين سه باشد بايد حتماً از توكل به خداى متعال و سپس اراده و تصميم برخوردار باشد.
 
53 ـ پرورش نفس از مهمترين واجبات عينى نسبت به هر فردى است و نسبت به ما ـ واعظان و مبلّغان و روحانيان ـ از اهميت بيشترى برخوردار مى باشد؛ زيرا شما اگر چه در عالم واقع يك نفر هستيد اما در عمل چنين نيست؛ زيرا هستند كسانى كه شما را رهبر و راهنما مى دانند و از اعمال و رفتارتان پيروى مى كنند.
 
54ـ عالمي كه قلب خود را متوجه خداي متعال و اهل بيت عليهم السلام كند و نفس خويش را بر خدا پروايي و لحاظ داشتن مسئوليت در هر زمان و مكان بپروراند، وارث پيامبران و مصداق كسي يا كساني خواهد بود كه فرشتگان، پرندگان، چرندگان و ماهيان برايش طلب مغفرت خواهند كرد.
 
55 ـ اگر عالمي به دنيا پرداخت و تمام انديشه، تلاش و همتش براي رسيدن به دنيا باشد، علمش وبال اوست و قطعاً مصداق اين سخن امام سجاد عليه السلام است كه مي فرمايند: «...فَإِنَّ الْعِلْمَ إِذَا لَمْ يُعْمَلْ بِهِ لَمْ يَزْدَدْ صَاحِبُهُ إِلاّ كُفْراً وَلَمْ يَزْدَدْ مِنَ اللَّهِ إِلاّ بُعْداً؛ علمي كه بدان عمل نشود، جز كفر براي صاحبش فزوني ندارد و جز بر دوري او از خدا نمي افزايد» كه بايد از چنين فرجام شومي به خدا پناه برد.
 
56 ـ درس را بر هر كاري مقدم بداريد و آن را بهانه اي براي ترك ديگر امور قرار دهيد، نه اينكه كار را بهانه ترك درس كنيد، مانند گردش و تفريح و جز آن.
 
57 ـ علم، تقوا و تبليغ از وظايف مهم طلاب علوم ديني است.
 
58 ـ هر انساني به اندازه علمي كه به دست آورده و به قدر قدرت و فهمي كه كسب كرده است اگر مطيع و فرمانبردار خداي سبحان باشد، بي شك و بي ترديد به رضايت و خرسندي امام معصوم صلوات الله عليه دست مي يابد.
 
59 ـ علم توأم با تقوا، انسان را به مقامات والا و جاودان مي رساند.
 
60 ـ شما طلاب عزيز بايد تاريخ چهارده معصوم عليهم السلام را بادقت وهمراه فهم وشناخت كامل مطالعه كنيد والبته در كنار آن ديگر علوم را نيز فراگيريد؛ آن گاه كلام وسيره آن پاكان را به ديگر ملت ها منتقل كنيد.
 
61 ـ سعي كنيد در گفتار وكردار ودرس خواندن وهمه فعاليت ها چشمانتان به خدا واهل بيت باشد كه طريق إلي الله و وسيله تقرب به خدا هستند.
 
62 ـ هرقدر مي توانيد كوشش خود را افزايش دهيد وتمام اوقات خود را در آموختن معارف اسلامي، ياد دادن آن به ديگران وتزكيه نفس خود وديگران صرف كنيد.
 
63 ـ اخلاص، اجتهاد و اخلاق، آن سه مطلب مهمي است كه همه ما بايد سرلوحه زندگي خود قرار دهيم.
 
64- انسان به اندازه نياز جسماني خود نيازمند استراحت و تفريح است اما مابقي عمر بايد در راه تلاش و اجتهاد و كسب علم و دانش صرف شود.
 
65 ـ مشكل ما اهل علم، نداري و بيچارگي و يا دشمن نيست زيرا اين مشكل تمامي بشر است؛ مشكل اصلي و خاصّ ما ابتلا و امتحان با حضرت ولي عصر عجل الله تعالي فرجه الشريف است.
 
66 ـ موقعيتي كه اكنون شما از آن برخوردار هستيد، بسيار بيشتر و بهتر از موقعيّت ابوذر و سلمان و ديگر صحابه پيغمبر اكرم صلي الله عليه وآله وسلم است زيرا آن¬ها هيچگاه سخنان و فرمايشات امام صادق عليه السلام، امام باقر عليه السلام و ائمه معصومين ما را نشنيده و درك نكرده اند در حالي كه ما از اين مواعظ و سخنان گهربار بهره مند هستيم و مي توانيم آنرا چراغ راه زندگيمان قرار دهيم.
 
67 ـ تحصيل علم، تقوا و اخلاق نيكو از اصول اساسي و مهم روحانيان و عالمان دين است كه گذشته از فوايد دنيوي آن، منشأ خيرات و مبرّات فراوان در عالم آخرت خواهد بود.
 
68 ـ مهم ترين مبحث در قانون خداي متعال و روش و اسلوب او در تمام اديان و در نزد تمام فرستادگان خداي متعال دو مقوله بسيار مهم است كه هيچ چيزي به پايه ي آن نمي رسد: اول تزكيه و پيراستن نفس است و دوم هدايت مردم.
 
69 ـ انسان ها به ويژه اهل علم و روحانيان بايد براي رسيدن به فضيلت هاي سه گانه و عمل به آن ها يعني: اخلاق نيكو، تقوا و خداپروايي و افزايش اندوخته هاي علمي خود تصميم و عزمي جدّي و قوي داشته باشند و خواستن به اذن خدا توانستن است.
 
70 ـ ملاك و معيار رسيدن به مقام اصحاب برگزيده رسول الله صلي الله عليه وآله بسيج علمي و داشتن تقواي حقيقي است.
 
71- در راه فراگيري علوم اهل بيت عليهم السلام يعني: عقايد، اخلاق و احكام اسلامي سخت بكوشيد و تلاش شما اين باشد كه تمام وقت خود را براي اندوختن علوم اين خاندان پاك به كار گيريد تا در آينده از مبلغان و مروجان مكتب ناب اهل بيت عليهم السلام باشيد و بدانيد هرچه بيشتر علوم اين خاندان پاك را فراگيريد، در خدمت به آنان موفق تر و كارآمدتر خواهيد بود.
 
72 ـ شايسته و بايسته است كه انسان هرچه بزرگتر مي شود بازده عملش نيز بزرگ تر و بيشتر شود تا مبادا در شمار كساني قرار گيرد كه كوتاهي كرده اند. از اين رو شما را به پايبندي به دو چيز سفارش مي كنم:
1. در راه جذب هرچه بيشتر افراد به خود و شريك كردن آنان در فعاليت هاي خود بكوشيد تا از اين رهگذر دامنه ي فعاليت تان گسترده و در جهان منتشر شود و بدين ترتيب غدير را به جهان بشناسانيد؛
2. تمام توان و امكانات خود را در راه احياي امر اهل بيت عليهم السلام يعني فراگيري دانش آنان و آموزش آن به ديگران، به ويژه آن بخش مرتبط با غدير و عاشورا به كار گيريد و در اين راه كوشا باشيد.
 
 



صفحه اصلی نسخه مناسب چاپ ارسال به دوستان ذخیره نشانی خبرخوان
 
به اهتمام مؤسسه فرهنگی رسول اکرم صلی الله علیه و آله
بیت مرجع عالیقدر: قم مقدس، خيابان انقلاب، كوچه 6
Powered by: Parseh ITG