بسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی کُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً برَحْمَتِک یا أَرْحَمَ الرّاحِمین
  سه‌شنبه 4 مهر 1396
بروز شده: 4 مهر 1396
 
  کد صفحه: 262       تاریخ درج: 10 اردیبهشت 1396









 
 









 


امام حسين عليه السلام

1- قضيه ي سرورمان حضرت امام حسين عليه السلام قضيه اي استثنايي است، لذا شايسته و لازم است هر فرصتي را براي خدمت در اين راه مغتنم شمريم و آن را فرصتي طلايي بدانيم. البته طلا در برابر چنين خدمتي بسيار ناچيز و بي مقدار است و به كارگيري اين اصطلاح به دليل فقر واژگاني است.
به عنوان مثال ممكن است انسان به پاس يك سال نماز شب خواندن در روز قيامت پاداشي داشته باشد، ولي گاهي ممكن است براي مسأله اي جزئي پاداشي به مراتب بيشتر و بزرگ تر به انسان داده شود، بدين معنا كه انسان زماني كوتاه (در حدّ چند دقيقه) را براي اصلاح و رفع كدورت ميان دو نفر هزينه كند. مسلماً كوتاهي در اين كار انسان را در روز سخت و پرالتهاب قيامت به شدت پشيمان مي كند.
اين امر بر تمام كارهاي نيك صادق است، اما نسبت به قضيه حضرت امام حسين عليه السلام نمود و تجلي بيشتري دارد و بي ترديد كوتاهي در انجام اين خدمت حسرتي به مراتب بيشتر و سنگين تر از هر حسرتي دارد.
در روايات آمده است كه كوتاهي در زيارت امام حسين عليه السلام براي كساني كه توان آن را داشته باشند، حسرت و ندامتي در پي خواهد داشت كه هيچ حسرت و ندامتي با آن برابر نمي شود، زيرا خادمان و زائران امام حسين عليه السلام منزلت والايي دارند و در روز قيامت به ديدن مقام والاي آن حضرت در بهشت برين نايل خواهند شد. از اين رو تمام كساني كه در اين راه كوتاهي كرده باشند، غرقِ حسرتِ از دست دادن چنان ثواب و پاداشي خواهند شد.
 
2- آنچه مردان و زنان با ايمان در راه خدمت به قضيه امام حسين عليه السلام هزينه مي كنند، محفوظ خواهد ماند و در روز واپسين به بهترين وجه به ايشان بازگردانده خواهد شد. همگي مان بايد با دل هاي آكنده از اخلاص و محبت و مهرباني و با آراستگي به اخلاق فاضله، صبر و تحمل سختي ها در راه خدمت به امام حسين عليه السلام و قضيه ايشان بكوشيم. سعادتمند و خوشبخت كسي است كه بتواند خدمتي به امام حسين عليه السلام كند و در اين راه به هيچ وجه دچار سستي و كم كاري نشود و نگون بخت كسي است كه بتواند در اين راه كاري كند، اما از خدمتي هرچند ناچيز دريغ ورزد، چراكه چنين كسي يا كساني در روز قيامت كه «روز حسرت» نيز نام دارد سخت پشيمان خواهند شد و البته فرصتي براي جبران نخواهند داشت.
 
3- در راه نشر محبت و انديشه امام حسين عليه السلام بكوشيد و بر اساس انديشه و اهداف حضرتش كار كنيد. در بيان مسئوليت هاي ما نسبت به قضيه امام حسين عليه السلام مي توان به دو موضوع اشاره كرد:
1. معرفي امام حسين عليه السلام و فرهنگ آن حضرت است، آن سان كه چون پرچمي برافراشته شود و تمام جهانيان آن را نظاره كنند؛
2. موضوع دوم مهمتر است، چندان كه موضوع اول مقدمه اي براي آن است و آن دنبال كردن اهداف امام حسين عليه السلام است.
همان گونه كه شهادت امام حسين عليه السلام آزموني الهي بود، ماه محرم نيز آزمون همه ساله الهي است. غافل نباشيم كه هدف امام حسين عليه السلام از نهضت مقدسشان رهايي مردم از گمراهي هاي جهالت و شك و ترديد بود، لذا بر همگان است كه در حد توان خود در تحقق بخشيدن به اين هدف بكوشند.
 
4- شما وظيفه داريد كه در برگزاري گونه هاي مختلف، اما مشروع عزاداري حضرت سيدالشهدا عليه السلام فعاليت كنيد و فقيهان، يعني مراجع تقليد كه كارشناسان بيان حلال و حرام است حدّ و مرز امور جايز را مشخص مي كنند و لذا نبايد در چنين اموري به سخنان ديگران توجه كرد يا بدون دانش لازم چيزي گفت. بنابراين در تعظيم شعائر حسيني، بناي حسينيه، برگزاري مراسم سوگواري و دسته هاي عزاداري، اشاعه نماد اندوه و عزا و اشك بكوشيد تا از سعادت دنيا و آخرت برخوردار شويد.
 
5- سعي كنيد از اين سفر استثنايي [سفر زيارت امام حسين عليه السلام]، بهره استثنايي ببريد. در اين مدت به سفارش چهار امام معصوم كه همان محاسبه نفس است اهميت دهيد و هر روز براي دقايقي اعمال شبانه روز گذشته را از نظر بگذرانيد. امام حسين هميشه براي افاضه لطف و نور آماده اند. اين عمل را در اين سفر حتما انجام دهيد تا شما نيز قابليت دريافت و گيرندگي اين الطاف را پيدا كنيد. در همه مشاهد مشرفه اگر حالي دست داد براي همه گرفتاران شيعه ـ به ويژه ملت مظلوم عراق ـ دعا كنيد؛ زيرا چنين حالي به اجابت نزديك است و شايد دعاي شما مورد نظر خداي تعالي قرار گيرد.
 
6- عبد الله بن بكير مي گويد: به امام صادق عليه السلام عرضه داشتم من ساكن ارّجان [شهري باستاني در خوزستان قديم] هستم ودلم براي زيارت آرامگاه پدرت پر مي كشد. وقتي براي زيارت [از شهر خود] بيرون مي روم تا موقعي كه باز مي گردم دلم از ترس سلطان وخبرچينان وسلاح به دستان هراسان وترسناك است. حضرت فرمودند: اي پسر بكير، آيا دوست نداري خدا تو را به خاطر ما ترسان ببيند؟ آيا نمي داني هركه به سبب هراس ما هراسناك شود خدا او را در سايه عرش خود جاي مي دهد وحسين عليه السلام در زير عرش همسخن او خواهد بود وخدا او را از بيم هاي قيامت ايمن خواهد داشت؟ در آن روز مردم هراسناك مي شوند ولي او دچار بيم نمي شود واگر هراسي به دل راه دهد فرشتگان او را دلداري مي دهند و دلش را به نويد آرامش مي بخشند.
زيارت امام حسين در گذر تاريخ هميشه با ترس واز جان گذشتگي وتحمل دشواري ها همراه بوده است، حتي بر زبان آوردن نام امام حسين عليه السلام موجب آزردگي ستمگران مي شد. زمامداران خودسر هرگاه نام امام حسين برده مي شد يا براي ايشان عزاداري مي كردند يا كسي به زيارت آن حضرت مي رفت، يا از مصائبي كه بر سر ايشان وخاندان ويارانشان رفته است ياد مي شد بر مؤمنان سخت مي گرفتند وبرايشان مشكل ها مي آفريدند. از همين روست كه در اين روايت امام به ابن بكير مي فرمايد: آيا دوست نداري خدا تو را در راه ما وبه خاطر ما ترسان ببيند؟
نكته ديگر عظمت اقامه شعائر حسيني وبرخورداري از يك ويژگي استثنايي است كه در ديگر عبادات ـ حتي واجبات ـ وجود ندارد وآن عبارت است از اين كه حكم جواز واستحباب آن حتي در حالت ترس ساقط نمي شود.
اگر جهاد را كه غالباً وبه طور طبيعي با ترس توأم است استثنا كنيم، هيچ عبادتِ واجب يا مستحبي را در اسلام نمي توان يافت كه حكم وجوب يا استحباب آن حتي در حالت ترس باقي بماند. براي نمونه نماز، اوجب واجبات ونخستين چيزي است كه به سبب آن بندگان را مورد محاسبه قرار مي دهند واگر نمازِ بنده اي پذيرفته شود ديگر اعمال او نيز به درگاه خدا پذيرفته مي شود. با اين حال اگر زماني انسان به سبب نماز بر حال خود بترسد، بايد اداي نماز را به زماني كه ترس زائل شود محول كند وقضاي آن را به جا آورد.
همچنين روزه از مهم ترين عبادات اسلامي است ولي اگر انسان بترسد كه گزاردن روزه به قيمت جانش تمام شود بايد افطار كند وبعداً آن را قضا نمايد.
حج نيز از اركان مهم اسلام است وامام صادق عليه السلام در اين باره فرموده اند: هركه بميرد وبدون عذر موجه يا بيماري اي كه مانع اداي حج شود يا ترس از سلطاني كه مانع اداي حج باشد، حَجةالسلام [حج واجب] خود را به جا نياورده باشد يهودي يا نصراني مرده است. با اين حال نبود ترس يكي از شرايط حج به شمار مي آيد وفقها از آن به «خالي بودن سِرب» تعبير كرده اند. بر اين اساس اگر كسي با ترس حج به جا آورد از او پذيرفته نيست واگر حج واجب باشد بايد آن را اعاده نمايد.
اما احياي شعائر حسيني ـ از جمله زيارت سيدالشهدا عليه السلام ـ اينگونه نيست. با اين كه مشهور فقهاي شيعه معتقد به استحباب ـ ونه وجوبِ ـ آنند در حالت ترس حكم آن ساقط نمي شود وحكم استحباب آن همچنان برجاست، چه رسد به جواز آن. از همين روست كه امام به ابن بكير فرمودند: آيا دوست نداري خدا تو را به خاطر ما ترسان ببيند؟ مانند چنين تعبيري در جاي ديگر از معصومين عليهم السلام شنيده نشده است.
در اين خصوص روايات بسيار وجود دارد وفقط به روايت يادشده منحصر نمي باشد. علاوه بر روايت ابن بكير، روايات مشابهي نيز از «مسمع» وديگران وارد شده است ودر اين خصوص باب مستقلي تحت عنوان «باب استحباب زيارت امام حسين عليه السلام با ترس» وجود دارد. در حالي كه در مجموعه هاي حديثي، بابي درخصوص استحباب يك عبادت در حالت ترس وجود ندارد.
 
7- شخصي از ثقات اصحاب امام رضا عليه ‌السلام به نام ابراهيم ‌بن ابي ‌محبوب از آن جناب نقل كرده است كه فرمودند: «إنّ يومَ الحسينِ أقرح جفوننا وأسبل دموعنا وأذل عزيزنا؛ روز شهادت امام حسين عليه ‌السلام پلك چشمانمان را [از فرط گريه] زخم نمود واشك ‌هايمان را سرازير وعزيزانمان را خوار كرد».
برخي از نادانان بر اين حديث اشكال گرفته ‌اند كه چگونه ممكن است پلك چشم زخمي شود. اين قبيل سخنان بي‌ اساس درباره اهل ‌بيت عليهم ‌السلام هميشه وجود داشته وهيچ‌گاه اين بازار بي ‌مشتري نبوده است. براي نمونه وقتي پيغمبر خدا ثواب زيارت امام حسين عليه ‌السلام را همانند چندين وچند حج خود قلمداد فرمودند عايشه با شگفتي پرسيد: همانند حجِ خود شما؟!
پلك انسان از اعضاي ظاهري بدن وچه ‌بسا لطيف ‌ترين عضو آدمي است. بديهي است هرچه اين عضو لطيف ‌تر باشد، آسيب پذيرتر است. پشت چشم آدمي غده ‌هايي وجود دارد كه وقتي قلب انسان از شدت مصيبت واندوه به درد آمد، خون شيرين را به اشك شور بدل مي‌ كند. از همين ‌روست كه حضرت ولي ‌عصر عجل ‌الله ‌تعالي ‌فرجه ‌الشريف مي ‌فرمايند: «لأبكين عليك بدل الدّموع دما؛ [در مصيبت تو] به جاي اشك خون از ديدگان خواهم افشاند».
حال وقتي فشاري كه به قلب وارد مي ‌شود بسيار، وشدت اندوه فوق‌ العاده باشد، اين غده ‌ها فرصت تبديل خون را به اشك نخواهند داشت وبه جاي اشك، از چشم آدمي خون جاري مي‌ شود.
از طرفي همان‌طور كه مي ‌دانيم اشك شور است وبر اثر تماس فراوان با پلك آدمي كه در نهايت ظرافت است، البته كه به آن آسيب مي ‌رساند وباعث زخم‌ شدن پلك ‌ها مي شود.
فرمايش امام رضا عليه‌ السلام بدين معنا نيست كه فقط در ايام محرم پلك چشمانمان از شدت گريه آزرده بود. چنين قيدي در كلامشان وجود ندارد وبدين معناست كه صحنه واندوه عاشورا هميشه در ذهن وزبان وخاطر شريفشان حضور داشت وهيچ ‌گاه از خاطرشان محو نمي‌ شد.
 
8- دهه عاشورا وماه هاي محرم وصفر ـ كه متعلق به آقا سيدالشهدا عليه السلام است ـ سپري خواهد شد اما مسئله مهم اين است كه ما در اين دو ماه دستاوردهاي مثبت ومناسبي داشته باشيم وخدمات ارزنده اي به جا آوريم. شايسته است كه هريك از ما عزم خود را جزم وتمام توش وتوان خود را صرف اين كند كه با دست پر از اين دو ماه بيرون آيد. بكوشيد فعاليت ها وتلاش هايتان را در عرصه خدمت به سيدالشهدا ــ هر اندازه كه هست ــ گسترش وافزايش دهيد.
 
9- مسئله سيدالشهدا مسئله‌ اي نيست كه بتوان با آن مبارزه وآن را تضعيف كرد.علماي سلف پس از عيد غدير خود را مهياي مقدمات وجودي اقامه شعائر حسيني مي ‌كردند. خداي متعال وعده فرموده كه هرچه با نام وعزاي سيدالشهدا بيشتر مبارزه شود نام وياد ايشان بيشتر در دل‌ ها رسوخ يابد وبلندآوازه‌ تر گردد.
البته خداي متعال به آدمي چنان اختياري داده است كه مي‌ تواند همچون فرعون وشداد با او از در دشمني درآيد. اما جا دارد در اين نكته بينديشيم كه خدا به فرعون چهارصد سال و ـ بنا به گفته مجلسي ـ به شداد نهصد سال فرصت داد ودر كيفر آنان شتاب نكرد ولي به امثال يزيد، شمر، عمر سعد وابن زياد مهلت نداد واراده الهي بر نابودي آنان تعلق گرفت. علت آن است كه ماجراي سيدالشهدا عليه‌ السلام تمام جنبه‌ هايش استثنايي است وخداي متعال با آن رفتاري استثنايي دارد.
معالي السبطين كتابي در فضايل امام حسين وامام حسن عليهماالسلام است ولي شايد مطالب مربوط به سيدالشهدا در اين كتاب بيش از ده ‌برابر مطالب مربوط به برادر بزرگوارشان باشد واين به دليل همان جنبه استثنايي امام حسين عليه ‌السلام وجهانگير بودن نام ايشان است. وانگهي در طول تاريخ چه بسيار كتاب‌ها وروايات مربوط به سيدالشهدا كه به كام شعله ‌هاي آتش سپرده شد وبا هر چيزي كه به نوعي با آن حضرت و پدر بزرگوارشان سر وكار داشت مبارزه نمودند ولي با اين حال به گفته برخي صاحب‌ نظران، نام سيدالشهدا عليه السلام در جهان از نام خود خداي جليل نيز افزون‌ تر وپرآوازه‌ تر است. چرا كه ماجراي سيدالشهداعليه السلام استثنايي است وخود خدا چنين خواسته است.
 
10- تضعيف‌ كنندگان ماجراي عاشورا در همين جهان به كيفر خود مي ‌رسند. يزيد، شمر، ابن سعد و... همگي در فاجعه شهادت سيدالشهدا عليه‌ السلام نقش داشتند ولي آن حضرت هيچ كدام را نفرين نكردند. حضرت طي يك تاكتيك نظامي در اطراف خيمه‌ ها گودالي كندند وآن را از آتش وخاشاك و... آكندند تا دشمن نتواند از همه سو بر آنان حمله كند وفقط از پيش‌ رو با وي مواجه شوند. نقل است كه شخصي به نام ابن حوزه جلو آمد وحضرت را صدا زد وگفت: اي حسين، قبل از آتش جهنم براي خود در دنيا آتش مهيا كرده‌ اي. در برخي از مقاتل آمده است كه امام به درگاه الهي عرضه داشتند: «اللهم حزه الي النار؛ خدايا او را به سوي آتش دوزخ راه بر». پس از اين فرمايش امام، پاي اسب او در گودالي گير كرد و او را بر زمين افكند وآن‌ قدر بر زمين و روي سنگ وخار كشيد كه جان داد.
چندي پيش يكي از برادران عراقي براي بنده نقل كرد: چندسال قبل از سقوط نظام بعث اقدامات محدودكننده بعثي‌ ها عليه زوار پياده امام حسين شدت بيشتري يافت. روزي گشتي ‌هاي بعثي از كنار كودكي گذشتند كه حدس زدند راهنماي زوار است والبته حدسشان درست بود. از او استنطاق [بازپرسي] كردند ويكي از آنها يك سيلي به صورت آن كودك نواخت. چند دقيقه‌ اي طول نكشيد كه موقع سوارشدن به ماشين قنداق اسلحه‌ اش به ماشين گيرد كرد واسلحه‌ اش به سمت گلوي او نواخته شد. حال اگر چنين كسي كفرگو بود به اين سرعت خدا از او تاوان مي‌ ستاند؟َ
حسن نيت كافي نيست وحسن عمل لازم است. بكوشيد از شما حتي سهواً چيزي صادر نشود كه به زيان دستگاه سيدالشهدا عليه السلام باشد؛ زيرا حتي اگر غير عمدي هم باشد، حسرت اخروي را به دنبال خواهد داشت.
 
11- خداي متعال به واسطه جان نثاري ها و از خودگذشتگي هاي فراوان سيدالشهدا عليه السلام براي آن حضرت ويژگي هاي منحصر به فرد وبي مانندي قرار داد كه پيش از ايشان سابقه نداشته است. براي نمونه خداي سبحان امامان بزرگوار را از نسل طيب وطاهر ايشان قرار داد، شفا را در تربت معطرشان واستجابت دعا را زير گنبد ملكوتي ايشان نهاد وچنان آوازه وغوغايي براي آن حضرت، وعزاداري ايشان قرار داد كه روز به روز افزون تر مي شود و به رغم خواست دشمنان هرگز شعله نام ويادشان به خاموشي نمي گرايد.
در روايت آمده است: «امام صادق عليه السلام بيمار شدند وفرمان دادند شخصي را برايشان اجير سازند تا به كربلا برود ونزد قبر مطهر سيدالشهدا عليه السلام براي آن حضرت دعا كند. بدين منظور شخصي را تعيين كردند، ولي او گفت: من مي روم اما امام حسين امامي است مفترض الطاعة وامام صادق نيز همچون ايشان امامي مفترض الطاعة است [كنايه از اين كه امام صادق نيز همانند جدشان مي باشند وچه نيازي به دعا دارند؟] اين مطلب را كه به امام صادق رساندند، فرمود: همين طور است، ولي آيا نمي داند كه خداي متعال بقعه هايي دارد كه دعا در آنها مستجاب مي شود؟ بقعه سيدالشهدا عليه السلام نيز در شمار همين بقعه ها قرار دارد». نيز روايت شده كه امام هادي عليه السلام بيمار شدند وشخصي را مأمور كردند نزد قبر مطهر سيدالشهدا براي بهبودي شان دعا كند. اين روايات نشان مي دهد كه استجابت دعا زير گنبد آن حضرت حتي شامل امامان بزرگوار نيز مي شود.
 
 
12- يكي از ويژگي هاي منحصربه فرد حضرت امام حسين عليه السلام همين عزاداري هاي بي مانند است. در جاي جاي جهان وحتي جاهايي كه شايد به نظرمان بعيد باشد نام وياد ايشان زنده است وبرايشان مجلس عزا برپا مي شود. اين در حالي است كه ما از عالم بالا وعزاداري آسمانيان در اندوه ايشان خبر نداريم. رسول خدا فرمودند: «والذي بعثني بالحق نبيّاً إنّ الحسين بن علي في السّماء أكبر منه في الأرض؛ سوگند به خدايي كه مرا به حقيقت مبعوث كرد حسين بن علي عليهماالسلام در آسمان بزرگ تر [وشناخته شده تر] از زمين است».
 
13- حضرت سيدالشهدا عليه السلام روز عاشورا خود وخانواده بزرگوارشان را در راه خدا قرباني كردند، اما نه براي اين كه دعا زير گنبدشان مقرون به استجابت شود يا تربت مقدسشان مايه بهبود بيماري هاي ظاهري و باطني گردد. در حقيقت اين امور فقط هديه هايي است كه خداي متعال در برابر جان فشاني هاي بي مانند حضرت به ايشان تقديم كرده است وهدف حضرت به دست آوردن اين ويژگي هاي بي مانند نبوده است. امام جعفر صادق عليه السلام هنگام زيارت جدشان حضرت سيدالشهدا عليه السلام به درگاه باري تعالي عرضه مي داشتند: «وَبَذَلَ مُهجَتَهُ فيكَ لِيَستَنقِذَ عِبادكَ مِنَ الجَهالَةِ وَحَيْرَةِ الضَّلالَةِ؛ [پروردگارا، حضرت سيدالشهدا عليه السلام] خون قلبش را تقديم كرد تا بندگانت را از ناداني وحيرت گمراهي نجات بخشد». بي شك خود سيدالشهدا عليه السلام از ويژگي هاي منحصربه فردي كه خداي متعال به ايشان عطا نموده آگاه بودند، ولي هدفشان به گفته امام صادق عليه السلام فقط وفقط نجات دادن بندگان خدا از جهالت، سرگشتگي وگمراهي بود.
 
14- خدمات وزحماتي كه در دسته جات عزاداري صورت مي گيرد پاداشي فوق العاده دارد واز حد تصور ما بيرون است وتنها خداي متعال مي تواند اجر عزاداران حسيني را بدهد وحق شان را ادا نمايد. اما در كنار اين مسأله دست اندركاران ومسئولان هيئات و خود عزاداران محترم بايد اين نكته را مد نظر قرار دهند كه از همه چيز مهم تر همسويي با اهداف والاي سيدالشهدا وكوشش براي هدايت بندگان خداست. بايد تلاش ها به گونه اي باشد كه خانه سيدالشهدا محل هدايت گمراهان شود.
بايد محيط هيئت هاي عزاداري به گونه اي باشد تا كساني كه در احكام واخلاق ودين ضعيف هستند تقويت وبا تعاليم دين آگاه شوند. سعي كنيد به هدف هدايتگرانه امام حسين عليه السلام جامه تحقق بپوشانيد وعزاخانه سيدالشهدا را مركز هدايت جوانان ونوجوانان وديگر افراد قرار دهيد.
 
15- هريك از شما [مسئولان هيئات] اين توفيق را از ناحيه حضرت اميرمومنان، حضرت سيدالشهدا وامام عصر سلام الله عليهم اجمعين به دست آورده ايد كه بتوانيد در راه اهل بيت ودر خدمت آنان باشيد.
بسيار بودند كساني كه در راه اهل بيت عليهم السلام تلاش كردند ولي تنها عده كمي از آنان اخلاص داشتند وتمام هدف وهمت شان احياي امر اهل بيت عليهم السلام وتعظيم شعائر از طرق گوناگون ازجمله اقامه مجالس عزاداري بود.
ازجمله اموري كه بايد هميشه مدنظر شما باشد توجه واهتمام هرچه بيشتر به جوانان است؛ زيرا آنان اميدهاي آينده اند و پس از شما اداره مساجد، حسينيه ها وهيئت هاي مذهبي در دست آنان خواهد بود. همان طور كه پدرانتان در تربيت شما بسيار كوشيدند وشما را بر اساس خدمت به اهل بيت عليهم السلام به بار آوردند شايسته است تا شما نيز در تربيت وپرورش وگردآوردن جوانان تلاش كنيد. اين را بدانيد كه بسياري از جريان هاي مسموم مثل وهابيت تلاش مي كنند كه از طرق گوناگون وبا امكانات گوناگون وگسترده، جوانان ما را به فساد وتباهي بكشانند واز راه وروش نوراني اهل بيت عليهم السلام دور كنند. پس تا مي توانيد تمام توان وامكانات خود را در اين راه صرف نماييد تا خداي ناكرده در آخرت دچار پشيماني وحسرت نشويد.
 
16- ممكن است كسي با خود بينديشد اگر ماه هاي محرم وصفر نبود ومراسم سوگواري حضرت سيدالشهدا عليه السلام برگزار نمي شد وبه جاي اين كه وقت خود را در اين مجالس مي گذراندم، در بازار به كسب وتلاش مي پرداختم يقيناً سود بيشتري به دست مي آوردم. حقيقت اين است كه چنين پنداري بيهوده وقضيه كاملاً برعكس است، چراكه پاداش خدمت در راه مولاي مان حضرت سيدالشهدا عليه السلام چنان گرانسنگ وارزشمند است كه هيچ سود وپاداشي با آن برابري نخواهد كرد. از رسول اكرم صلي الله عليه وآله روايت شده است كه فرمودند: «الحسين في السماء أكبر منه في الأرض، فإنّه مكتوب علي يمين عرش الله عزوجل؛ [منزلت امام] حسين در آسمان [ها] بزرگ تر [وبرتر از منزلت] او در زمين است، چه اين كه [نام يا بزرگي او] بر سمت راست عرش خداي عزوجل نوشته شده است».
 
17- امام حسين عليه السلام وسيله نجات است و كسي كه با آن حضرت باشد، قطعاً بي وسيله نخواهد بود.
كشتي هميشه انسان را نجات نمي دهد زيرا گاهي خود كشتي نيز آسيب مي بيند وغرق مي شود اما كشتي نجات وسيله اي است كه براي نجات غرق شدگان است و آسيب ديدن وغرق شدن آن معنايي ندارد.
امام حسين عليه السلام هم كشتي نجات و هم چراغ هدايت هستند كه نجات بخشي و هدايتگري آن حتمي است.
دو جمله گهربار «مصباح الهدي» و «سفينة النجاة» دو جمله اي است كه رسول اكرم صلي الله عليه وآله وقتي به معراج رفتند در بازگشت آن را به عنوان هديه آوردند وخطاب به مردم فرمودند: يكي از چيزهايي كه من در معراج ديدم اين دو جمله است كه بر ستون عرش الهي نوشته شده بود.
اميدوارم به بركت اين چراغ هدايت و كشتي نجات همه عزاداران و خدمتگزاران حضرت سيدالشهدا عليه السلام بتوانند نسل بعد از خود را نيز «حسيني» تربيت كرده، اين كشتي نجات و چراغ هدايت را به خوبي به آنها معرفي كنند تا بتوانند از اين اقيانوس پرخطر دنيا در امان مانند.
 
18- تشويق، به ويژه تشويق نوجوانان و جوانان به خدمت به دستگاه امام حسين عليه السلام امري است بسيار بسيار مهم. پس از پايان مراسم مقدس اربعين حسيني با صدور بيانيه اي، پس از تشكر از زائران حضرت سيدالشهدا عليه السلام يادآوري كردم كه بنا بر آنچه در روايات شريفه آمده است، كساني كه به زائران آن حضرت خدمت مي كنند، بيش از زائران ايشان نزد خداي متعال منزلت دارند و برترند، آن جا كه متذكر شدم: «كساني كه به زائران امام حسين عليه السلام خدمت كرده، انواع خدمات مادي و معنوي را در اختيار آنان نهاده اند، شيريني و پاداش الهي اين خدمت ها گوارايشان باد، چراكه پاداشي به مراتب بيشتر از زائران دارند».
اين فزوني فضيلت و پاداش بدان جهت است كه اين خدمتگزاران حسيني زمينه ي توفيق زائران بيشتري را براي زيارت حضرت سيدالشهدا عليه السلام فراهم آورده اند.
 
19- فقرا امتحان خود را پس دادند. به تجار و حاكمان اسلامي مي گويم كه امام حسين عليه السلام به همه تعلق دارد و بايد در خدمت به زوّار آن حضرت كوتاهي نكرد. تجار و حاكمان مسئول بايستي مسكن زوّار را در كربلا و اطراف آن فراهم كنند؛ زيرا تحقق كامل آن از عهده ي فقرا خارج است.
ديگري مسأله حمل و نقل است. فراهم كردن وسايل و باز كردن راه در اين امر بسيار مهم است و نمونه اش در جاهاي ديگر ديده شده است.
بايد بر ضرورت احياي شعائر و تكريم زوّار و تأمين مسكن و رفاه و همچنين برداشتن ويزا و قانوني كردن اين تسهيلات تمركز كرد.
 
20- در حديث شريف از رسول خدا صلي الله عليه وآله آمده است كه درباره ي شعائر مقدس حسيني فرمودند: «وليجتهدن أئمة الكفر وأشياع الضلالة في محوه وتطميسه فلا يزداد أثره إلا ظهورا وأمره إلا علوّا؛ و ائمه ي كفر و پيروان گمراهي در نابود كردن و محو كردن آثار [مزار مطهر] ايشان بسيار مي كوشند، اما تلاش آنان جز آشكارتر شدن و باشكوه تر شدن آن، اثري ندارد».
آري، اين حكم تكوينيِ الهي درباره ي شعائر مقدس حسيني و وعده ي رسول خدا صلي الله عليه وآله است كه عقيله ي بني هاشم حضرت زينب كبري سلام الله عليها در روز عاشورا براي امام سجاد عليه السلام بازگفتند.
خداي عزوجل اراده فرموده كه امام حسين عليه السلام عظمت داشته باشند و تمام شعائر مقدس و آنچه با آن حضرت مرتبط است، بالنده و آشكار باشد. تاريخ اين مطلب را از حدود 1400 سال قبل تا به امروز ثابت كرده است. امام حسين عليه السلام و اهل بيت ايشان با آن وضعيت فجيع به شهادت رسيدند اما خداي متعال خواست تا با همان شهادت، اسلام و اخلاق زنده بماند و هدايت و خير در سراسر جهان سايه اندازد.
پس از شهادت آن حضرت و يارانشان [در روزگار حاكميت بني اميه و بني عباس و پس از روزگار آنان] بارها و بارها قبر مقدس امام حسين عليه السلام ويران شد، به گونه اي كه هيچ نشانه و علامتي يا تخته سنگي كه گواه از قبر مطهر آن حضرت باشد بر جاي نماند. قبر مطهر امام حسين عليه السلام با زمين اطراف، همسان و مساوي بود، چندان كه نشانه اي كه آن را از زمين هاي اطراف متمايز و نسبت به آن برجسته و مشخص كند وجود نداشت.
در راه اين تربت مقدس، هزاران بلكه ده ها هزار انسان قرباني و شهيد شدند. حاكمان جبار و ستمكار تمام توان خود را به كار بستند تا نام و ياد امام حسين عليه السلام را از يادها و دل ها بزدايند، ولي خداي متعال براي امام حسين عليه السلام و شعائر مقدس آن حضرت بالندگي و جاودانگي مقرر فرموده بود.
رسول مكرم اسلام صلي الله عليه وآله نيز فرمودند كه ستمكاران تمام تلاش و توان خود را براي محو و نابودي اين دستگاه به كار خواهند برد، اما نتيجه ي معكوس خواهند گرفت. آن حضرت افرادي را كه در اين مسير كارشكني و سنگ اندازي مي كنند «پيشوايان كفر و پيروان گمراهي» خواندند.
 
21- در تاريخ آمده است كه حكومت اسلامي اي كه متوكل به ستم در اختيار گرفته بود، نيمي از جهان را دربر مي گرفت. رئيس شرطه [پليس] به كربلا رفت تا از نزديك امور را وارسي كند. در آن برهه خانه هايي كوچك گرد قبر ساخته شده بود تا زائران در آن مستقر شوند و خستگي راه را از تن دور كنند. به دستور رئيس شرطه تمام آن خانه ها را ويران كردند و اعلام كرد كه هركس كنار قبر مطهر ديده شد به زندان «مطبق» كه سياهچالي بود و از سوي حاكمان بني عباس ساخته شده بود، برده شود. در معرفي اين زندان همين بس كه هركس وارد آن مي شد تحت شكنجه و بر اثر گرسنگي و تشنگي ديري نمي پاييد كه جان مي داد. اندك زماني پس از مرگ متوكل عباسي، درب آن زندان گشوده شد و زندانيان بازمانده و جان به سلامت به در برده از زندان بيرون آمدند، اما پس از آزادي چشمان شان كور شد، چراكه ماه ها به هيچ وجه نور و روشنايي نديده و در تاريكي مطلق روزگار سپري كرده بودند.
البته از بني اميه، بني مروان و بني عباس جناياتي جز اين نيز سر زده است كه چهره تاريخ را سياه كرده است و تمام اين اقدام ها براي اين بود كه ميان امام حسين عليه السلام و مردم فاصله اندازند و از اقامه ي شعائر مقدس حسيني جلوگيري كنند.
به گواه تاريخ در روزگاري نه چندان دور، يعني روزگار ياسين الهاشمي در عراق و حاكميت پهلوي در ايران كه به حدود هشتاد سال پيش باز مي گردد، به مدت پنج سال تمام هيچ مجلس عزاداري اي در ايران ديده نمي شد. در شب و روز عاشورا نيز همين گونه بود و هركس مجلسي براي امام حسين عليه السلام برپا مي كرد خود را در معرض سخت ترين مجازات ها، مانند: مصادره ي اموال، زندان، شكنجه و كشته شدن قرار مي داد.
آن سوي مرزهاي ايران، يعني در عراق هزاران مجلس براي حضرت سيدالشهدا عليه السلام برگزار مي شد، اما ياسين الهاشمي در برابر مجالس و شعائر مقدس امام حسين عليه السلام سر ستيز و دشمني برافراشت.
به راستي متوكل ـ كه هيچ قبر و نشانه اي از او نمانده ـ پهلوي و ياسين الهاشمي كجايند؟
در روزگار خودمان و در سه دهه ي سياهي كه ملت صبور و ستمديده اما مقاوم عراق با آن دست به گريبان بودند؛ در عراقِ اميرمؤمنان حضرت علي عليه السلام و فرزندان پاكش ـ كه درود خدا بر آنان باد ـ بسيار و بسياري از مجالس سوگواري و زيارت امام حسين عليه السلام را منع كردند و زائرانِ پياده ي آن حضرت را از رفتن به كربلاي معلي بازداشتند و البته بسياري را به همين علت كشتند، زنداني و شكنجه كردند، اما علي رغم تمام اين تلاش هاي شكست خورده و ناموفق، امام حسين عليه السلام جاودانگي يافت و نام مقدس ايشان در گوش هستي طنين انداز شد و همچنان بر سر زبان ها به نيكي و عظمت ياد مي شود. حسينيه هايي كه در اصل خانه بودند منتسب به حضرت ابا عبدالله الحسين عليه السلام در جاي جاي اين كره ي خاكي ساخته شد و مورد بهره برداري قرار گرفت؛ اين از آن جهت است كه خداي متعال براي شعائر مقدس آن حضرت ماندگاري و جاودانگي رقم زده است.
 
22- بيان و يادآوري مسأله اي بسيار مهم را به همگان، خصوصاً ملت ارجمند عراق به ويژه آن بخش از شهروندان عراقي كه در كربلاي معلي زندگي مي كنند، لازم مي دانم و آن اين است كه دشمنان از ديرباز تا به امروز و فرداها و فرداها با ابزارها و راهكارهاي گوناگون از جمله طرح مسائل سلبي در صدد تضعيف شعائر مقدس امام حسين عليه السلام هستند. از اين رو شما حاضران و همگان در هر جا كه هستيد و هستند، خصوصاً كساني كه در عراق، به ويژه آناني كه در كربلاي معلا زندگي مي كنند بايد از مسائل و طرح هاي سلبي دوري گزينند و از مسائل ايجابي در برگزاري شعائر مقدس حسيني باز نمانند و سرگرم سلبيات نشوند. نبايد پرداختن به سلبيات آنان را از برگزاري هرچه بهتر و گسترده تر زيارت مقدس اربعين باز دارد، بلكه بايد مسائل سلبي را ناديده بگيرند و آن را پشت سر گذارند تا همان طور كه رسول اكرم صلي الله عليه وآله فرمودند زيارت مقدس اربعين همه ساله ظهور و بالندگي بيشتري يابد.
مسلّم اين كه رسول خدا صلي الله عليه وآله در اين مسأله مهم يعني رو تافتن از سلبيات و پرداختن به امور ايجابي الگوي همگان هستند كه بايد به ايشان اقتدا كرد. برخي از مردم زمان آن حضرت ايشان را آماج تهمت قرار داده، مطالبي دروغين را به حضرتش نسبت مي دادند، تا آن جا كه حضرت اميرمؤمنان علي عليه السلام از ايشان نقل كرده اند كه فرمودند: «كثرت عليَّ الكذابة؛ دروغ زنان بر ضد من فزوني گرفته اند».
لفظ «الكذابة» صيغه مبالغه است و از فراواني آن جماعت دروغ زن حكايت دارد. آنان در زمان حيات رسول اكرم صلي الله عليه وآله به حضرتش دروغ مي بستند و سلبيات و مطالب منفيِ فراواني به ايشان نسبت مي دادند و از زبان آن حضرت مطالبي بيان مي داشتند كه حضرت آن را نفرموده بود. بيشترين نسبت هاي دروغ كه به آن حضرت بسته مي شد از سوي منافقان ساخته و پرداخته و به رسول الله صلي الله عليه وآله نسبت داده مي شد.
اين منافقان اظهار اسلام و مسلماني مي كردند، ولي در باطن كافر بودند و كفر مي ورزيدند و البته در كنار حضرت نماز مي خواندند و روزه مي گرفتند و با حضرت بودند. قرآن كريم در اين باره مي فرمايد: «وَمِمَّنْ حَوْلَكُمْ مِنَ الْأَعْرَابِ مُنَافِقُونَ وَمِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ؛ و برخي از باديه نشيناني كه در اطراف شما هستند منافقند و از ساكنان مدينه [نيز عده اي] بر نفاق خو گرفته اند»(توبه/101).
با تمام اين تفاصيل در تمام تاريخ جايي ثبت نشده است كه رسول خدا صلي الله عليه وآله دل مشغول و سرگرم اين دروغ پردازي ها و مسائل سلبي شده، از پرداختن به امور ايجابي بازمانده باشند و به يك سخن، آن حضرت سراسر ايجابي بودند.
بنابراين به امور سلبي نپردازيد و مبادا كه دشمنان، شما را سرگرمِ اين جنبه و قضيه كنند.
 
23- اي حسيني ها و پيروان امام حسين عليه السلام در سراسر جهان! در حسينيه ها، در مساجد، در عراق و در خارج عراق، توجه داشته و به هوش باشيد كه شما را هرچند اندك و ناچيزي از وقت شما را به مسائل سلبي سرگرم و تباه نكنند و از مسائل ايجابي باز ندارند. ملاك رفتار و تصميم گيري شما بايد چهارچوب و سيره اهل بيت عليهم السلام باشد كه سراسر ايجابي است.
مبادا در سطح محله، شهر، كشور يا جهان به مسائل سلبي گرفتار و درگير شويد. هر يك از شما خواه عالم و روحاني، بازرگان، كارمند، كاسب، كارمند و زن و مرد هريك در محدوده و حيطه ي خود بايد توان و نيروي خود را براي تقويت شعائر مقدس حسيني و گسترش دادن و عمق بخشيدن به آن صرف كند و به ديگر بيان بايد مسائل ايجابي را پذيرفت و به مسائل منفي و سلبي «نه» گفت.
 
24- توجه داشته باشيد كه خداي متعال به مقداري كه بنده وقت مي گذارد و هزينه مي كند، مي نگرد و شما نيز از اين قاعده مستثنا نيستيد. ممكن است يكي از شما ده ساعت براي خدمت به امام حسين عليه السلام وقت بگذارد و ديگري دو ساعت در اين راه خدمت كند و خستگي كار را به جان بخرد، اما هر دو به يك اندازه اجر و پاداش داشته باشند، زيرا فردي كه دو ساعت خدمت كرده رنج و زحمت بيشتري را به جان خريده است. با اين توضيح اگر كسي ديد كه شخصي ديگر زمان كمتري در راه امام حسين عليه السلام خسته شده است، مبادا تصور كند و مطمئن باشد كه پاداشش از آن فرد بيشتر است به اين دليل كه زمان بيشتري در اين راه صرف كرده است.
بايسته ي توجه است كه امام حسين عليه السلام از اين امور غافل نيست، چراكه حضرتش پرورش يافته خداي متعال و پيامبر اكرم صلي الله عليه وآله و اميرمؤمنان عليه السلام است.
بنابراين هريك از شما بكوشد از مصاديق اين آيه كريمه باشد كه مي فرمايد: «وَفِي ذَلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ؛ و در اين [نعمتها] مشتاقان بايد بر يكديگر پيشي گيرند» (مطففين/26).
 
 
25- متأسفانه و دردمندانه امروزه شاهد آنيم كه عراقِ اهل بيت عليهم السلام و ملت مظلوم، شكيبا، مقاوم و نستوهِ آن در دريايي متلاطم از مشكلات غوطه ور هستند، اما اين ملت جز امام حسين عليه السلام را نمي پذيرد و هماره شتابنده و پايا و پويا از شعائر مقدس امام حسين عليه السلام حمايت و صيانت مي كند. در روزگار بني اميه و بني عباس و در سه دهه سياه حاكميت دين ستيزان بر عراق، امام حسين عليه السلام حتي يك زائر در كنار قبر مطهر خود نداشتند، اما امروز شما و جهانيان شاهد حركت عظيم و شگفت انگيز و شكوهمند زائران امام حسين عليه السلام براي حضور در روز اربعين در حرم قدسي و ملكوتي آن حضرت هستيد؛ چيزي كه در تاريخ مانند و سابقه نداشته است. دست و دل بازي، بخشندگي و گذشتن از داشته ها و وقت و تمام فداكاري هاي ملت عراق براي برگزاري هرچه شكوهمند زيارت مقدس اربعين بسيار شكوهمند و با ارزش است. من از تمام كساني كه در بزرگداشت شعائر مقدس حسيني در سراسر جهان مي كوشند، به ويژه فعالان در امر برگزاريِ زيارت مقدس اربعين كه امروزه مهم ترين شعائر حسيني است قدرداني و تشكر مي كنم.
 
 



صفحه اصلی نسخه مناسب چاپ ارسال به دوستان ذخیره نشانی خبرخوان
 
به اهتمام مؤسسه فرهنگی رسول اکرم صلی الله علیه و آله
بیت مرجع عالیقدر: قم مقدس، خيابان انقلاب، كوچه 6
Powered by: Parseh ITG