وحدت اسلامي .:: Shirazi.ir ::.
بسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی کُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً برَحْمَتِک یا أَرْحَمَ الرّاحِمین
  چهارشنبه 31 مرداد 1397
بروز شده: 30 مرداد 1397
 
  کد صفحه: 276       تاریخ درج: 10 اردیبهشت 1396









 
 









 


وحدت اسلامي

1 ـ وحدت سياسي بايسته ي مسلمانان است، نه وحدت ديني
بي ترديد تفرقه آفريني، ساخت دست دشمنان است. من بر آنم كه اختلاف سياسي امري است اشتباه و نادرست، ولي پراكندگي ديني و بهتر است بگوييم اختلاف ديني، امري طبيعي است. به عنوان مثال، زيبايي لبنان در اين است كه كشوري چند طايفه اي است و طوايف گوناگوني در آن جا زندگي مي كنند و البته هر طايفه اي به انديشه و شعار و نشانِ خود مي بالد، اما مهم اين است كه اين طوايف نبايد با يكديگر بجنگند.
طوايف، بايد با يكديگر وحدت و اتحاد سياسي داشته باشند، اما وحدت ديني نه، چراكه وحدت ديني بي معناست، زيرا هركس اعتقادي دارد و به آن فرا مي خواند و در اين موضوع كاملاً آزاد است. مطلب مهم و بايسته ي توجه اين است كه طوايف از منازعه و جنگ ميان خود و برداشتن اسلحه و به كارگيري آن بر ضد يكديگر بپرهيزند.
 
2 ـ تبلور وحدت اسلامي در حديث ثقلين
بي ترديد عامل نزديك شدن مسلمانان و اتحاد تمام طوايف و مذاهب اسلامي در اين سخن رسول مكرم اسلام صلي الله عليه وآله نهفته است كه فرمودند: «إني تارك فيكم الثقلين: كتاب الله وعترتي أهل بيتي، ما إن تمسكتم بهما لن تضلوا بعدي أبداً؛ من دو [امانت] سنگين در ميان شما بر جاي خواهم نهاد: كتاب خدا و عترتم خاندانم. پس چون به آن دو تمسك جوييد پس از من هرگز گمراه نخواهيد شد». همين سخن رسول خدا صلي الله عليه وآله عامل وحدتِ مسلمانان است.
اين پيام، كلمه ي توحيد صفوف مسلمانان است و در ادامه ي توحيد خداي عزوجل يعني كلمه ي «لا إله إلا الله» قرار دارد. به يك سخن توحيد خدا كه همان «لا إله إلا الله» است و كلمه ي توحيد كه پيامبر اكرم صلي الله عليه وآله در حديث پيش گفته بيان فرمودند، عامل اجتماعِ جمع مسلمانان است.
مسلمانان اجماع دارند و متفق القول هستند كه رسول خدا صلي الله عليه وآله در تمام دوران 23 ساله ي رسالت خود (از آغاز بعثت تا زمان شهادت) اين كلمه ي توحيد را تبليغ كردند و در راه ترويج و ابلاغ آن از هيچ تلاشي فروگذار نكردند، اما پس از شهادت ايشان آن شد كه قرآن كريم بدان تصريح كرده و فرموده است: «أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَي أَعْقَابِكُمْ؛ آيا اگر او بميرد يا كشته شود از عقيده ي خود بر مي گرديد؟»(آل عمران/144).
رسول خدا صلي الله عليه وآله در حديث ثقلين فرموده اند: «تمسكتم؛ تمسك جوييد» و نگفته اند: «أخذتم؛ بگيريد» يا «تشبثتم؛ دستاويز قرار دهيد».
تمسك به معناي «پذيرفتن و پايبند بودن» با تمام توان و پاي ورزي بر چيزي است. همين طور آن حضرت فرموده اند: «لن تضلوا؛ هرگز گمراه نخواهيد شد» و نفرموده اند: «لا تضلوا؛ گمراه نشويد».
روشن باشد كه لفظ «لن؛ هرگز» نفيِ هميشگي را مي رساند و ايشان اين تأكيد را در كلمه ي خود به عنوان كلمه ي توحيد مسلمانان به كار بردند و بر آن تأكيد داشتند.
از خداي متعال خواهانم كه تمام طوايف اسلامي را بر چنگ انداختن و تمسك جستن به اين كلمه موفق بدارد؛ كلمه اي كه رسول خدا صلي الله عليه وآله آن را بيان فرمودند و مايه ي وحدت و همگرايي و همصدايي مسلمانان خواهد شد.
 
3 ـ اعتلا و پيشرفت شيعيان در گرو وحدت كلمه
امروزه شيعيان جهان از همه ي امكانات مادي و معنوي برخوردارند، مانند: آئين آسماني برگرفته از قرآن و اهل بيت عليهم السلام، مراجع ديني، رجال سياسي، تجار، پول، ثروت و جز آن و در سراسر جهان نيز پراكنده اند، اما يك چيز ندارند و آن، سيستم دفاعي است و سيستم دفاعيِ آنان وحدت كلمه و همزيستيِ مسالمت آميز است.
به چگونگي اوضاع غرب و اروپايي ها تا زمان جنگ دوم جهاني نگاه كنيد. آنان هماره در حال تنش و جنگ بودند و ميليون ها انسان اروپايي در اين جنگ ها به كام مرگ فرستاده مي شدند، ولي پس از جنگ دوم جهاني اروپا و آمريكا بر سر دو چيز توافق كرده، آن را خط قرمز خود دانستند:
1. به هيچ دليل و بهانه اي با يكديگر وارد جنگ و تنش نشده، و در علن و آشكارا حتي به جنگ سرد و رسانه اي هم نپردازند؛
2. از يكديگر گريزان نباشند، با يكديگر قهر نكنند، وحدت و اتحاد خود را رعايت و حفظ نمايند.
يادآوري اين نكته بسيار مهم است كه علي رغم تفاوت غرب و اروپا در زبان، فرهنگ، آيين و گرايش اما به چنين توافقي رسيدند.
در قرآن كريم آيه اي وجود دارد كه مي توان آن را سخت ترين آيه از جهت ملامت و سرزنش قرآني دانست و آن، آيه ي: «إِن تَكُونُواْ تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَمَا تَأْلَمونَ وَتَرْجُونَ مِنَ اللّهِ مَا لاَ يَرْجُونَ؛ اگر شما درد و رنج مي بينيد آنان نيز همانند شما درد و رنج مي بينند، ولي شما تكيه گاهي نيرومند كه آن اميدواري به نُصرت خدا است داريد كه آنها ندارند»(نساء/104).
در معني محاوره اي مي توان گفت كه اين آيه خطاب به مؤمنان مي فرمايد: كه اي مؤمنان! همدلي و همزيستي را از كفار ياد بگيريد. متأسفانه مي بينيم كه شيعيان به كوچك ترين بهانه با يكديگر قهر كرده و از هم گريزان مي شوند و دست به جنگ و تنش كه نزد خدا، رسول و اهل بيت علي الخصوص امام زمان عليه السلام گناه بزرگ و نابخشودني است مي زنند.
شيعيان بايد همزيستي را ياد بگيرند و همزيستي بدان معنا نيست كه همديگر را بپذيرند، بلكه فراتر از اين است و نبايد با يكديگر تنش داشته و قهر كنند. البته هر جمعيت مي تواند انديشه و رسانه ي خود را داشته باشد، اما جنگ و گريز، تنش و منازعه هرگز. متأسفانه شيعيان اين فرهنگ را به كار نبسته اند و بايد بدان روي آورند. براي همه روشن است كه قرآن كريم 1400 سال قبل، اين آموزه را به همگان يادآوري كرده، فرموده است: «وَلاَ تَنَازَعُواْ فَتَفْشَلُواْ؛ و بين خود نزاع و كشمكش مكنيد تا دچار ناتواني و سستي نشويد»(انفال/46).
با تأمل در يهوديان كه جمعيتي ناچيز و فرهنگي بسته و عقب گرا دارند در مي يابيم كه در سراسر جهان نفوذ فعال دارند، اما شيعيان كه امتي بزرگ و فرهنگي پيشتاز و بخشي فراگير از جمعيت جهان را تشكيل مي دهند چه؟!
بنابراين بايد فرهنگ همزيستي را فرا گرفته، نهضتِ فرهنگي فراگير پديد آورند ان شاء الله تعالي.
 



صفحه اصلی نسخه مناسب چاپ ارسال به دوستان ذخیره نشانی خبرخوان
 
به اهتمام مؤسسه فرهنگی رسول اکرم صلی الله علیه و آله
بیت مرجع عالیقدر: قم مقدس، خيابان انقلاب، كوچه 6
Powered by: Parseh ITG