بسم الله الرّحمن الرّحيم
الحمد لله رب العالمين وصلّى الله على محمد وآله الطاهرين ولعنة الله على أعدائهم أجمعين

:: درآمد

طبق معمول سنوات گذشته، همايش بزرگ شام غريبان حسيني 1437ق با حضور دوستداران و سوگواران حضرت امام حسين عليه السلام و ياران باوفاي آن حضرت، در بيت مرجع عاليقدر شيعه آيت الله العظمي حاج سيد صادق حسيني شيرازي دام ظله در شهر مقدس قم برگزار شد.
در اين محفل مرجع عاليقدر از تمام کساني که به نحوي در برگزاري مراسم و شعائر حسيني در اين دهه در جاي جاي اين گيتي سهيم بودند تشکر و براي آنان دعا نموده و جهت قربانيان انفجارهايي که در عزاداري هاي برخي کشورها صورت گرفت از درگاه حضرت احديت طلب علوّ درجات کردند و شفاي مجروحان اين حوادث را از خداي متعال خواستار شدند.
ايشان در اين همايش فرمودند: يکي از مسئولين هيئاتي که در حوادث اخير و در مراسم عزاداري براي امام حسين عليه السلام در آن هيئت انفجار شده بود با من تماس گرفت، از او خواستم سلام و تعزيت مرا به مجروحان و بازماندگان شهداي اين حادثه برساند، او گفت که برخي از بستگان شهدا آرزو مي کنند که کاش جاي شهيدان مي بودند.
به راستي آرزويي است بجا و خوشا به حال شهيدان در اين راه. خدا از آنان بپذيرد و اين توفيق عزاداري را براي همگان مستدام بدارد و ان شاء الله در ماه هاي محرم و صفر آينده در سلامت کامل به انجام وظيفه بپردازند.

:: پيرو واقعى

روايت شده است وقتي ابوذر را که از خواص اصحاب بود به ربذه تبعيد کردند، اميرمؤمنان، امام حسن و امام حسين عليهم السلام او را بدرقه کردند. عده اي او را تسلي-خاطر و دلداري مي دادند، ولي او که دست پرورده پيامبر خدا، اميرمؤمنان، امام حسن و امام حسين عليهم السلام بود گفت: اين ها چيزي نيست، اگر ماجراي مصيبت بار عاشورا را بشنويد، جزعي نموده که جان خود را به مخاطره و هلاکت خواهيد افکند.
در اين جا به جمله اي از زيارت امام حسين عليه السلام که حضرت صادق عليه السلام به ابوحمزه ی ثمالي تعليم فرمودند اشاره مي کنم و آن اين است که ايشان بيش از يکصد سال پس از واقعه ی عاشورا، نحوه ی زيارت امام حسين عليه السلام را براي او بيان داشتند و در واقع مخاطبان اين فرموده، همه ی جهانيان هستند.
امام صادق عليه السلام فرمودند: در زيارت امام حسين عليه السلام حضرتش را اين گونه مورد خطاب قرار بده و بگو:
«إن كان لم يـجبك بدني عند استغاثتك ولساني عند استنصارك، فقد أجابك قلبـي وسمعي وبصري؛ آقا امام حسين! اگر در روز عاشورا به هنگام مددخواهي و طلب ياري نمودن شما، بدن و زبانم به ياري و مددتان نشتافت، به يقين قلب، سمع و بصرم نداي تان را لبّيک گفتند».
امام حسين عليه السلام در ساعت هاي پاياني حيات خود با دو مصيبت سنگين روبه رو شدند که درباره ی احدي از چهارده معصوم عليهم السلام ذکر نشده است، هرچند که رسول خدا صلی الله علیه وآله و ائمه ی اطهار عليهم السلام فرموده اند: «ما منا الا مسموم أو مقتول؛ احدي از ما، از دنيا نمي رود مگر اينکه با زهر جفا و يا تيغ اعدا باشد» اما جز در مورد امام حسين عليه السلام درباره ی هيچ يک از آن بزرگواران نيامده است که در ساعت هاي آخر حيات خود مددخواهي کرده يا ياري طلبيده باشند.
روشن باشد که به فرموده ی معصوم «وإنا لامراء الكلام؛ و به يقين ما اميران سخن هستيم» يعني: اهل بيت عليهم السلام در فصاحت و بلاغت شيواسخن و زبان آورترين افراد هستند و چنان احاطه اي بر الفاظ و معاني آن دارند که از عهده ی احدي برنمي آيد. آنان با اين بلاغت و فصاحت کلمه ی استغاثه و استنصار که در فشرده ترين معاني آن حاکي از شدت سختي و اوج گرفتاري حضرت است به کار برده و از شيعيانِ تمام تاريخ ياري خواسته و به آنان استغاثه کرده اند.
چنان که در مقاتل آمده و از برخي روايات به دست مي آيد، امام حسين عليه السلام در آن ساعت ها با صداي بلند جمله ی «هل من ناصر ينصرني وهل من مغيث يغيثنـي» بر زبان آوردند تا همگان شنيده و حجت بر آنها تمام شود.

:: الفاظ و مفاهيم آن

عبارت استغاثه و استنصار را امام حسين عليه السلام در حالي به زبان آوردند که براي حضرت نبود و يا بودن ياران و خويشان فرق نمي کرد، زيرا حضرت با تمام وجود بر خداي متعال متکي بودند و توکل داشتند. امام حسين عليه السلام که از مقام امامت و عصمت برخوردارند در زماني اين سخن را بر زبان آوردند که از مردان تنها امام سجاد عليه السلام که در شدت بيماري به سر مي بردند، برايشان باقي مانده بود. و اين نشان دهنده اين است که امام حسين عليه السلام در آن لحظات از جهت عاطفه ی انساني سخت در فشار بودند؛ از يک سو عزيزانشان که بهترين ها بوده بر روي زمين پرپر شده و به شهادت رسيدند و از سوي ديگر هشتاد و چهار زن و بچه ترسان و لرزان در خيام خالي از مرد به سر مي بردند. وانگهي بنا نبود که ايشان معجزه کنند و به ياري معجزه همه چيز را سامان بدهند و اين بسيار تلخ و سخت است.
اگر فردي روزي وارد منزل خود شود و دختر بچه ی خود را لرزان ببيند که به او و به شما مي گويد: بابا امروز در حال نبودتان يک پليس به دنبال شما آمده بود، چقدر از ناراحت شدن اين دختر غمگين و ناراحت مي شوي، چه رسد به هشتاد و چهار زن و بچه و صحراي پر از پليس خونخواري که همه ی مردان آنان را کشته و آخرين اميد آنان را نيز مي خواهند بکشند؟
به هر حال زنان حرم مي ديدند که همه ی مردان و ياران کشته شده اند و امام حسين عليه السلام نيز کشته خواهند شد. امام که وضع مضطرب اهل حرم و هراس و ترس و نگراني آنان را مي ديدند، اينجا بود که نداي «هل من ناصر ينصرني وهل من مغيث يغيثنـي» برآوردند. امام صادق عليه السلام در خطاب مستقيم به ابوحمزه ی ثمالي در روزگار خود و به تمام شيعيان طول تاريخ پيام دادند و آموخته اند که با تمام وجود و با زبان قال و حال خطاب به حضرت سيدالشهدا عليه السلام بگويند که اگرچه در روز عاشورا حضور نداشته اند تا با بدن و زبان حضرتش را ياري کنند، اما امروز با جانِ دل، سمع و بصر خود نداي ياري خواهي حضرتش را پاسخ مي دهند.

:: وظيفه ی امروز ما

حال که در واقعه ی عاشوراي سال 61 هجري قمري حضور نداشتيم امروز در اين معنا چه وظيفه اي داريم؟ از واقعه ی خونين عاشوراي سال 61 تا به امروز در جاي جاي اين کره ی خاکي در عاشوراها کارشکني مي شده، بني اميه از يزيد و غير يزيد، مروان و بني مروان، بني عباس، عثمانيان و پس از آنان ديگران چوب لاي چرخ شعائر مقدس حسيني و عاشورايي مي گذاشتند و تا به حال نيز ادامه دارد. همانند اين انفجارها و تيراندازي هايي که در کشورهاي اسلامي بر ضد عزاداران امام حسين عليه السلام رخ مي دهد و جان سوگواران آن حضرت را مي گيرد.
البته آنان که پشت سر اين جنايت ها بوده و هستند، با افراد مشکل شخصي ندارند، بلکه آنان و عواملشان امام حسين عليه السلام و جدّ بزرگوار امام حسين و اهل بيت آن حضرت را هدف گرفته اند. در روزگار خودمان اين موانع و کارشکني ها بوده، اما شدت و ضعف داشته است. مثلاً براي خودم نقل کرده اند که در زمان به قدرت رسيدن پهلوي اول، وي آنقدر شديد برخورد مي کرد که در دهه محرم و شب و روز عاشورا حتي يک مورد از شعائر مقدس حسيني علني برگزار نمي شد.
در آن روزگارانِ سخت علامه بزرگوار آيت الله العظمي ميرزاي نائيني قدس سره به جواز و استحباب برگزاري علني تمام شعائر حسيني فتوا دادند و يک به يک اين مراسم را نام بردند و فرمودند که اگر عزاداري در حال اظهار و انجام شعائر حسيني جان سپارد اشکالي نخواهد داشت و بر اين فتوا دليل و برهان اقامه کردند.
جالب توجه اين است که در هيچ منبعي يا خاطره اي نيامده که احدي در شعيره ی حسيني ويژه ی صبح عاشورا جان سپرده باشد و اين خود از معجزات شگفت انگيز است، در حالي که افرادي در حال مناسک حج، زيارت امام حسين عليه السلام و در ديگر موارد جان مي سپارند و مي ميرند.
جان سخن اين جا است که علماي نام دار و بزرگي از معاصرين خودِ ميرزا و بعدي هاي ايشان که تعدادشان هم کم نبوده و نيست فتاواي يادشده ميرزا را امضاء کردند و بر صحت آن گواهي دادند و من نيز از چنين افتخاري بهره مند شده و امضا نمودم.

:: نگاهی به تاريخ معاصر

در زمان پهلوي اول که در دهه ی محرم و حتي شب و روز عاشورا هيچ مجلس حسيني به صورت علني برگزار نمي شد، در شهر و روستاهاي بصره ی عراق که با ايران هم مرز است و مردم آن شيعه هستند بر اثر فتواي ميرزا بيش از دو هزار مجلس و مراسم شعائر حسيني به صورت علني براي امام حسين عليه السلام داير بود.
مسلّم اين است که امام حسين عليه السلام به شهادت رسيدند تا اسلام بماند. لذا احدي نمي تواند با امام حسين عليه السلام و دستگاه مقدسش درافتد، مگر اين که دين يا عقل يا هر دو را نداشته باشد.
پهلوي در ايران، آتاترک در ترکيه، ياسين هاشمي و سپس عبدالکريم قاسم در عراق و پس از آن ها بعثي ها کوشيدند تا مراسم سوگواري حسيني را کنترل کنند و در اين راه عدّه ی زيادي را کشته، شکنجه و زنداني کردند. نتيجه اين شد که مردم عراق به سراسر جهان مهاجرت کردند و به جاي هزاران، ميليون ها عزادار و سوگوار حسيني در سراسر جهان به وجود آوردند.
قرآن کريم مي فرمايد:
«أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُواْ فِيهَا؛(1) مگر سرزمين خدا پهناور نبود که مهاجرت کنيد».

:: پرهيز از رکود و خمودگی

بر پايه ی اين آيه ی کريمه اگر در جايي فشار و محدوديت به وجود آمد بايد به جاي ديگري کوچ کرد و شعائر مقدس را برپا داشت. در پنجاه سال اخير شاهد بوده ايم که هرجا در کشورهاي اسلامي محدوديت و فشار به وجود آمده، افراد به کشورهاي غير اسلامي رفته اند و در آن هزاران و ده ها هزار مورد شعائر مقدس امام حسين عليه السلام را برپا مي دارند. قضيه ی امام حسين عليه السلام به آب سيل آساي باران شبيه است که هرجا مانع پيشروي آن شوند راهي ديگر براي حرکت پيدا مي کند، چنان که قرآن کريم در توصيف آن مي فرمايد:
«أَنزَلَ مِنَ السَّمَاء مَاء فَسَالَتْ أَوْدِيةٌ بِقَدَرِهَا؛(2) خداي متعال از آسمان آبي فرستاد و از هر دره و رودخانه اي به اندازه ظرفيت آنها سيلابي جاري شد».
يزيد بن معاويه که خود را سوار بر منصب، زورمند، پيروز و فاتح مي ديد از سر غرور و به طعن، به حضرت زينب سلام الله علیها گفت: ديدي خدا ما را زنده نگاه داشت و شما را کشت؟ و اين منطق نابخردانه، زبان حال همه ی طاغوت ها و طاغوتيان دوره هاي پيشين، حال و آينده است.
حضرت زينب سلام الله علیها که پرورش يافته ی دامان رسول خدا، حضرت زهرا و اميرمؤمنان عليهم السلام بودند و امام حسين عليه السلام دست بر قلب حضرت نهاده و براي ايشان دعا کردند، محکم و استوار با تلاوت آيه ی: «إِنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ لِيزْدَادُواْ إِثْمًا؛(3) ما به آنان مهلت مي دهيم، فقط براي اينکه بر گناهان خود بيفزايند» جواب او را دادند.

:: عبرت تاريخ

بر پايه ی همين آيه، متوکل حدود بيست سال حکومت کرد و شعائر حسيني را به شدت کوبيد و برگزارکنندگان آن و زائر آن حضرت را سخت کيفر و شکنجه کرد. او چه شد، آيا از او اثري يا حتي قبري بر جاي مانده است؟ از افرادي همانند ابن عربي که متوکل را «ولي الله» حساب مي کردند و افرادي که امروز او را ترويج مي کنند سراغ قبر متوکل را بگيريد آيا پاسخي دارند، يا قبر او را مي توانند به شما نشان دهند؟ بله قبر هارون عباسي مشخص است، آن هم براي لعن شدن و در قديم و حال زائران امام رضا عليه السلام که به پشت سر امام مي رسيده و يا مي رسند هارون را لعن مي کرده و مي کنند و هدف از ماندگاريش نيز همين بوده است. به هر حال افرادي که به شعائر مقدس حسيني ظلم کرده و مي کنند، اينان يا کافر و ظالم بوده و يا شستشوي مغزي شده اند که در نتيجه همان سخن يزيد را تکرار کرده و مي کنند.
زماني مي توانيم دستور امام صادق عليه السلام را که به ابوحمزه ی ثمالي دادند عملي کنيم که هريک در حدّ توان خود در برگزاري مراسم سوگواري حضرت سيدالشهداء عليه السلام بکوشد، هرچند به برقرار کردن مجلسي مختصر و چند نفره براي آن حضرت باشد يا اينکه حتي به تنهايي در يکي از شعائر مقدس حضرتش شرکت کند. مبادا فردي با امام حسين عليه السلام پيمان ياري بسته باشد و به خود خيانت و جنايت کند و دنيا و آخرت خود را بر باد دهد. در همين زيارتي که امام صادق عليه السلام به ابوحمزه ی ثمالي آموختند آمده است:
«والحجة على أهل الدنيا؛ و حجت بر تمام جهانيان هستي».
رساندن اين اصل به جهانيان راه هاي متفاوتي دارد که از آن جمله تأسيس شبکه هاي ماهواره اي است و از اين رهگذر مي توان اهداف والاي امام حسين عليه السلام، مظلوميتشان، جريان فاجعه بار شهادتشان و اسارت دختران رسول خدا و خاندانشان را به جهانيان رسانيد تا حجت بر همه تمام شود. اگر اين امر به درستي صورت گيرد همه خواهند پذيرفت و اگر شخصي نپذيرد حجت بر او تمام شده است.

:: فرصت های در اختيار

توجه داشته باشيم که مقدمات به وجود آوردن چنين فرصتي در دست ما شيعيان است و در اين زمينه پير و جوان يکسان هستند، هرچند جوان، نشاط بيشتري دارد، چنان که معصوم درباره ی جوان مي فرمايد:
«يعجبنـي جلد الغلام؛ نشاط و پر تلاش بودن جوان را مي پسندم و دوست دارم».
جوانان بهتر مي توانند فعاليت کنند و البته بايد از انديشه و پختگي بزرگان استفاده کنند. در جلسه ی قبل بيان شد که در جهان با هفت ميليارد جمعيت، دوازده هزار شبکه ی ماهواره ای سياسي، تجاري، فرهنگي، خبري و تفريحي سالم و غيرسالم وجود دارد. حال اگر جمعيت شيعيان جهان را ده درصد بدانيد ـ که بيشتر هم هست ـ حداقل و متناسب با جمعيت خود بايد 1200 شبکه ی ماهواره اي داشته باشيم، اما ما در کجاي اين معادله قرار داريم؟
در اين زمينه از کفار و غيرمسلمانان ياد بگيريم و از اين قافله عقب نمانيم. قرآن درباره ی آنان مي فرمايد:
«إِن تَكُونُواْ تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يأْلَمُونَ كَمَا تَأْلَمونَ وَتَرْجُونَ مِنَ اللّهِ مَا لاَ يرْجُونَ؛(4) اگر شما درد و رنج مي بينيد آنها نيز همانند شما درد و رنج مي بينند، ولي شما اميدواري به خدا داريد که آنها ندارند».
بنابراين، همان طور که آنان اهداف سالم و ناسالم خود را در ماهواره ها ترويج مي کنند ما هم از اين رهگذر و پديده ی نوين روز، اهداف امام حسين عليه السلام را ترويج و ايشان را به جهانيان بشناسانيم و اين کار به دو مطلب نياز دارد و آن: همت گماشتن جهت فراهم کردن امکانات مالي و داشتن انجمن هاي علمي و مديريتي توانمند است.
تصور نشود که اين کار، سخت و يا ناممکن است، بلکه شدني است. در سال گذشته عده اي از جوانان شيعه ی يکي از کشورهاي اسلامي برايم نقل کردند که بدون امکانات و سرمايه ی گسترده ی اوليه و تنها با وام درازمدت و بدون سودِ دولتي، شبکه اي تأسيس کرده و به شدت و با تمام توان مشغول فعاليت هستند.
امروز در سراسر دنيا وام داده مي شود، لذا سزاوار است که همانند ديگر نيازهايتان، در راه امام حسين عليه السلام و براي ترويج فرهنگ حسيني هم قرض کنيد و بدانيد که از عاشوراي گذشته تا اين عاشورا هرچه براي امام حسين عليه السلام انجام داده ايد تماماً ذخيره آخرت شما شده است. مبادا جوانان شيعه ی دنيا تا عاشوراي ديگر براي تأسيس يک شبکه ی ماهواره اي گام برنداشته باشند، باشد که از اين راه به حدّ نصاب تعداد شبکه ی متناسب با جمعيت شيعي، يعني 1200 برسيم.
و اما مسأله ی مديريت، پس ما در سطح جهان ده ها و ده ها حوزه ی علميه ی شيعي و دانشگاه شيعي داريم که جوانان شيعي در آن تحصيل مي کنند و در آنها انديشمندان فراواني داريم. از افرادي که در اين دو مرکز فعالند و براي اسلام دل مي سوزانند بايد استفاده کرد. البته اين کار و نيز داشتن 1200 شبکه ی ماهواره اي شدني است و اگر کاري صورت نگرفته کوتاهي شده است که البته جبران پذير است، زيرا فرصت هاي از دست رفته کمتر باز مي گردند.

:: اعتراض بی پايه

در پاسخ به اين گفته که چه نيازي به اين شبکه ها هست مي گوييم: در يک شهر ممکن است هزاران پزشک وجود داشته باشد و همه مشغول طبابت باشند، يا هزاران دانشمند و فقيهِ داراي رساله باشند، آيا اضافه شدن پزشک، دانشمند و فقيه به آنان مورد اعتراض قرار مي گيرد؟ هرگز، اضافه شدن شبکات ديني و اخلاقي در دنيا نيز به همين نحو است.
خوشبختانه در طول تاريخ گذشته تا به حال مراجع معظم فراواني وجود داشتند که جامع الشرايط بودند.
مرحوم والد ما (حضرت آيت الله العظمي حاج سيد ميرزا مهدي شيرازي قدس سره) درباره ی مرحوم سيد محمد کاظم يزدي (صاحب کتاب گرانسنگ عروة الوثقي) که از جمله اساتيد مرحوم والد ما بودند و حدود يکصد سال است که از دنيا رفتند، گفتند: وقتي ايشان فوت کردند تنها در نجف اشرف ـ و به غير از شهرها و حتي روستاهايي که داراي مجتهدان صاحب رساله بودند ـ نود رساله ی عمليه ی جديد عرضه شد و اين يعني وجود مجتهدان مسلّم، آن هم در اين سطح عالي بوده است.
ولي متأسفانه امروزه وضعيت شکل ديگري به خود گرفته و بيم آن مي رود که عرصه از فقهاي جامع الشرايط تهي و خالي گردد مگر اينکه حضرت بقية الله الأعظم عجل الله تعالی فرجه الشريف نظر و عنايت خاصي بفرمايند. در هر حال امروز بحمدالله مراجع معظمِ جامع الشرايط در عراق و ايران و جاهاي ديگر وجود دارند، پس بايد از وجود آنان به طور شايسته بهره جست.
بله بايد به دنيا نيز رساند که هدف امام حسين عليه السلام از رفتن به کربلا هماني است که خود حضرت فرمودند:
«اريد أن آمر بالمعروف وأنهى عن المنكر وأسير بسيرة جدي محمد وأبي علي بن أبي طالب؛ مي خواهم امر به معروف کنم و از منکر بازدارم و سيره ی جدم رسول خدا و پدرم اميرمؤمنان علي بن ابي طالب را در پيش گيرم».

:: دنيا بايد بداند...

دنيا بايد بداند که سيره ی رسول خدا صلی الله علیه وآله و اميرمؤمنان عليه السلام چه بوده است که امام حسين عليه السلام براي ماندگاري آن به شهادت رسيدند. امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشريف نيز همين روش امام حسين عليه السلام را که روش پيامبر صلی الله علیه وآله و اميرمؤمنان عليه السلام است دنبال خواهند کرد؛ سيره اي عادلانه و روشي حکيمانه که دنياي به اصطلاح پيشرفته ی امروز اندکي از آن را به خود نديده است و آنچه از نظر اقتصادي، سياسي و جز آن، که در غرب و جهان آزاد ديده مي شود پرتوي است از سيره ی رسول خدا صلی الله علیه وآله و اميرمؤمنان عليه السلام که در دوره ی کوتاه حکومتشان در جهان پراکنده شده است. در حکومت اميرمؤمنان عليه السلام حتي يک نفر به جرم سياسي کشته نشد، در مقابل در حکومت هاي معاويه، هارون، مأمون، متوکل و جز آنان افرادي به همين جرم کشته شدند. يک زنداني سياسي نيز در حکومت آن دو بزرگوار وجود نداشت، اما در حکومت هاي بني اميه، بني مروان، بني عباس، عثمانيان و تا به امروز وجود داشته و دارد.
جوانان شيعه بايد اين مطلب و امثال آن را به دنيا برسانند. حسينيه هاي فعال در سراسر جهان براي همين منظور شبکه هاي ماهواره اي تأسيس کنند و در مقابلِ نام هايي که براي ديگر شبکه ها انتخاب شده، نام چهارده معصوم عليهم السلام و تالي تِلوِ معصوم را بر روي شبکه هاي خود بگذارند، مانند حضرت زينب سلام الله علیها، سفير و اولين شهيد راه امام حسين عليه السلام جناب مسلم بن عقيل و جز اينان.
به نام علماي بزرگي مانند شيخ مفيد، شيخ طوسي، علامه و محقق حلي، علامه مجلسي صاحب بحارالانوار که حاوي يک دوره ی فرهنگي کامل اهل بيت عليهم السلام است و سيد بحرالعلوم که سه هزار وابسته ی به حوزه هاي علميه ی يهودي در شهر «کفل» عراق را با استدلال، مسلمان و شيعه کرد، شبکه ی ماهواره اي تأسيس کنيد و آنان را به جهانيان بشناسانيد.
چرا جاي شبکه هايي به نام جناب سلمان فارسي، جناب حذيفه و ديگران بايد خالي باشد. سرگذشت و مبارزات عالمان شيعي را براي جهانيان بازگوييم. به عنوان مثال مجدد شيرازي، مرحوم آيت الله العظمي ميرزا سيد محمد حسن قدس سره يکصد و چند سال قبل ايران را از چنگال استعمار پير انگليس بريتانياي بزرگ نجات داد و اگر امروز در ايران به نام حضرت سيدالشهدا عليه السلام و ديگر پاکان از خاندان رسالت سوگواري مي شود به همت اوست.
يکصد سال قبل (1337) آيت الله العظمي شيخ ميرزا محمد تقي شيرازي قدس سره عراق و ملت گرفتار عراق را با فتواي خود از چنگال اشغالگران انگليس رهايي بخشيد، ميرزاي قمي، وحيد بهبهاني، مرحوم صاحب جواهر، شيخ مرتضي انصاري، مرحوم کاشف الغطاء، نراقي پدر و نراقي پسر و جز آنان و نيز اصحاب خوب ائمه عليهم السلام از جمله علي بن مهزيار اهوازي از چنان بزرگي برخوردارند که مي سزد و بايد به نام آنها شبکه هاي ماهواره اي تأسيس کرد و از اين رهگذر آنان را به جهانيان معرفي کرد تا بدانند شيعيان شخصيت هايي مانند: علي بن مهزيار، زراره، حسين بن روح و بزرگاني امثال آنها دارند.
جوانان از تجربه و کارآزمودگي بزرگترها بهره بگيرند و دست به کار شوند و بدانند اگر قدم پيش نگذارند ديگر جوانان شيعي اين کار را خواهند کرد و حسرتش براي ايشان خواهد ماند.
خداي متعال خدمات همگان را قبول کند و همه ساله در کمال صحت و به دور از مشکلات و گرفتاري ها انواع شعائر مقدس حسيني را برگزار کرده و به جهانيان برسانند، وصلی الله علی محمد وآله الطاهرين.

:: زيارت امام حسين عليه السلام در روز اربعين

اَلسَّلامُ عَلى وَلِيِّ اللهِ وَحَبيبِهِ، اَلسَّلامُ عَلى خَليلِ اللهِ وَنَجيبِهِ، اَلسَّلامُ عَلى صَفِيِّ اللهِ وَابْنِ صَفِيِّهِ اَلسَّلامُ عَلى الْحُسَيْنِ الْمَظْلُومِ الشَّهيدِ، اَلسَّلامُ على أسيرِ الْكُرُباتِ وَقَتيلِ الْعَبَراتِ، اَللّـهُمَّ إنّي أشْهَدُ اَنَّهُ وَلِيُّكَ وَابْنُ وَلِيِّكَ وَصَفِيُّكَ وَابْنُ صَفِيِّكَ الْفائـــِزُ بِكَرامَتِكَ، أكْرَمْتَهُ بِالشَّهـــادَةِ وَحَبَوْتـــَهُ بِالسَّعادَةِ، وَاَجْتَبَيْتَهُ بِطيبِ الْوِلادَةِ، وَجَعَلْتَهُ سَيِّداً مِنَ السادَة ِ، وَقائِداً مِنَ الْقادَةِ، وَذائِداً مِنْ الْذادَةِ، وَأعْطَيْتَهُ مَواريثَ الأنْبِياءِ، وَجَعَلْتَهُ حُجَّةً عَلى خَلْقِكَ مِنَ الأوْصِياءِ، فَأعْذَرَ فىِ الدُّعاءِ وَمَنَحَ النُّصْحَ، وَبَذَلَ مُهْجَتَهُ فيكَ لِيَسْتَنْقِذَ عِبادَكَ مِنَ الْجَهالَةِ وَحَيْرَةِ الضَّلالَةِ، وَقَدْ تَوازَرَ عَلَيْهِ مَنْ غَرَّتْهُ الدُّنْيا وَباعَ حَظَّهُ بِالأرْذَلِ الأدْنى، وَشَرى آخِرَتَهُ بِالَّثمَنِ الأوْكَسِ وَتَغَطْرَسَ وَتَرَدّى فِي هَواهُ، وَأسْخَطَكَ وَأسْخَطَ نَبِيَّكَ، وَأطاعَ مِنْ عِبادِكَ أهْلَ الشِّقاقِ وَالنِّفاقِ وَحَمَلَةَ الأوْزارِ الْمُسْتَوْجِبينَ النّارَفَجاهَدَهُمْ فيكَ صابِراً مُحْتَسِباً حَتّى سُفِكَ فِي طاعَتِكَ دَمُهُ وَاسْتُبيحَ حَريمُهُ، اَللّـهُمَّ فَالْعَنْهُمْ لَعْناً وَبيلاً وَعَذِّبْهُمْ عَذاباً أليما، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللهِ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ سَيِّدِ الأوْصِياءِ، أشْهَدُ اَنَّكَ اَمينُ اللهِ وَابْنُ اَمينِهِ، عِشْتَ سَعيداً وَمَضَيْتَ حَميداً وَمُتَّ فَقيداً مَظْلُوماً شَهيداً، وَأشْهَدُ أنَّ اللهِ مُنْجِزٌ ما وَعَدَكَ، وَمُهْلِكٌ مَنْ خَذَلَكَ، وَمُعَذِّبٌ مَنْ قَتَلَكَ، وَأشْهَدُ أنَّكَ وَفَيْتَ بِعَهْدِ اللهِ وَجاهَدْتَ فِي سَبيلِهِ حَتّى أتاكَ الْيَقينُ، فَلَعَنَ اللهُ مَنْ قَتَلَكَ، وَلَعَنَ اللهُ مَنْ ظَلَمَكَ، وَلَعَنَ اللهُ اُمَّةً سَمِعَتْ بِذلِكَ فَرَضِيَتْ بِهِ، اَللّـهُمَّ إنّي أُشْهِدُكَ أنّي وَلِيٌّ لِمَنْ والاهُ وَعَدُوٌّ لِمَنْ عاداهُ بِأبي أنْتَ وَأُمّي يَا بْنَ رَسُولِ اللهِ، اَشْهَدُ اَنَّكَ كُنْتَ نُوراً فىِ الأصْلابِ الشّامِخَةِ وَالأرْحامِ الْمُطَهَّرَةِ، لَمْ تُنَجِّسْكَ الْجاهِلِيَّةُ بِاَنْجاسِها وَلَمْ تُلْبِسْكَ الْمُدْلَهِمّاتُ مِنْ ثِيابِها، وأَشْهَد أَنَّكَ مِنْ دَعائِمِ الدّينِ وأَرْكانِ الْمُسْلِمينَ وَمَعْقِلِ الْمُؤْمِنينَ، وَاَشْهَدُ اَنَّكَ الإمامُ الْبَرُّ التَّقِيُّ الرَّضِيُّ الزَّكِيُّ الْهادِي الْمَهْدِيُّ، وَاَشْهَدُ اَنَّ الأئِمَّةَ مِنْ وُلْدِكَ كَلِمَةُ التَّقْوى وَأعْلامُ الْهُدى وَالْعُرْوَةُ الْوُثْقى، وَالْحُجَّةُ على أهْلِ الدُّنْيا، وأَشْهَدُ أنّي بِكُمْ مُؤْمِنٌ وَبِاِيابِكُمْ، مُوقِنٌ بِشَرايِعِ ديني وَخَواتيمِ عَمَلي، وَقَلْبي لِقَلْبِكُمْ سِلْمٌ وَأمْري لأمْرِكُمْ مُتَّبِعٌ وَنُصْرَتي لَكُمْ مُعَدَّةٌ حَتّى يَأذَنَ اللهِ لَكُمْ، فَمَعَكُمْ مَعَكُمْ لا مَعَ عَدُوِّكُـــمْ صَلَواتُ اللــهِ عَلَيْكُــمْ وَعلى أرْواحِكُمْ وَأجْسادِكُمْ وَشاهِدِكُمْ وَغائِبِكُمْ وَظاهِرِكُمْ وَباطِنكُمْ آمينَ رَبَّ الْعالِمينَ.


(1). سوره نساء، آيه 97.
(2). سوره رعد، آيه 17.
(3). سوره آل عمران، آيه 178.
(4). سوره نساء، آيه 104.