الحمد للّه‏ رب العالمين والصلاة والسلام على سيد الانبياء والمرسلين محمد وآله الطاهرين
ولعنة اللّه‏ على اعدائهم اجمعين إلى قيام يوم ‏الدين

و اما بعد؛ عشق به امام حسين عليه السلام در جان هر شيعه اى نهفته است و ملاك ماندگارى مذهب ما به سبب همين مهرورزى و آموزه هايى است كه از كربلا و عاشورا فرا گرفته ايم. مرجعيت شيعه نيز در طول تاريخ از مناديان راستين عاشورا بوده اند. خاندان شيرازى ـ كه در تاريخ مرجعيت شيعه به ويژه در دو سده اخير حضور چشمگيرى داشته اند ـ به ارادت خالصانه به امام حسين عليه السلام شهره بوده اند. در روزگار معاصر آيت اللّه العظمى سيد محمد شيرازى قدس سره و آيت اللّه العظمى سيد صادق شيرازى ـ حفظه اللّه ـ همواره و در هر فرصتى بر ضرورت احياى ميراث كربلا و عاشورا و برگزارى مراسم عزادارى و سوگوارى و زنده نگاه داشتن آن و توجه به آموزه هاى آن تأكيد فراوان ورزيده اند، و در اين باره خطابه ها و نوشتارهاى فراوانى به يادگار گذارده اند.
بارى، اين جانب، در لحظات روحانى و با حس و حالى شكفته و آسمانى به آرزوى ديرينه ام جامه عمل پوشاندم و به محضر مرجع تقليدم شرفياب شدم و از كربلا و عاشورا پرسش هايى از محضرشان پرسيدم. ايشان نيز كريمانه و فروتنانه با پاسخ دادن به پرسش ها، مرا نوازش فرمودند. در جلسه اى مالامال از تواضع و نورانيت زانوى ادب زدم و هرچه در توانم بود درباره امام حسين عليه السلام و كربلا و آموزه هايى كه در مكتب ما در اين باره وجود دارد پرسيدم. حيفم آمد كه اين پاسخ ها را به اطلاع عموم همدينان خود و عاشقان كربلا نرسانم. اين بود كه پس از تحرير و تنقيح، به صورت اين رساله، حضور شما خوانندگان فهيم و شيفته دانش تقديم مى كنم. اميدوارم مقبول خاطر بلندتان قرار گيرد. گفتن اين نكته را ضرورى مى دانم كه اگر كاستى و نقصى در اين نوشتار ديديد، از قلم ناتوان من است و اگر نقطه قوتى يافتيد از توانايى و دانايى مرجع تقليدم آيت اللّه العظمى حاج سيد صادق شيرازى ـ حفظه اللّه ـ مى باشد.
آرزومندم كه از دعاهاى خير فراموشم نسازيد. وللّه الحمد أوّلاً وآخرا.